adjectivefirst/second-declension adjective
grandimanus
grandimanus (feminine grandimana, neuter grandimanum)
Classical[ɡranˈdɪ.ma.nʊs]Ecclesiastical[ɡranˈdiː.ma.nus]
Meaning
- New Latinadjectivelarge-handed
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | grandimanus | grandimana | grandimanum |
| genitive | grandimanī | grandimanae | grandimanī |
| dative | grandimanō | grandimanae | grandimanō |
| accusative | grandimanum | grandimanam | grandimanum |
| ablative | grandimanō | grandimanā | grandimanō |
| vocative | grandimane | grandimana | grandimanum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | grandimanī | grandimanae | grandimana |
| genitive | grandimanōrum | grandimanārum | grandimanōrum |
| dative | grandimanīs | grandimanīs | grandimanīs |
| accusative | grandimanōs | grandimanās | grandimana |
| ablative | grandimanīs | grandimanīs | grandimanīs |
| vocative | grandimanī | grandimanae | grandimana |
Origins
New Latin; from grandis (“large”) + manus (“hand”).