adjectivefirst/second-declension adjective
grānātus
grānātus (feminine grānāta, neuter grānātum)
Classical[ɡraːˈnaː.tʊs]Ecclesiastical[ɡraˈnaː.tus]
Meaning
- adjectivehaving many seeds or grains
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | grānātus | grānāta | grānātum |
| genitive | grānātī | grānātae | grānātī |
| dative | grānātō | grānātae | grānātō |
| accusative | grānātum | grānātam | grānātum |
| ablative | grānātō | grānātā | grānātō |
| vocative | grānāte | grānāta | grānātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | grānātī | grānātae | grānāta |
| genitive | grānātōrum | grānātārum | grānātōrum |
| dative | grānātīs | grānātīs | grānātīs |
| accusative | grānātōs | grānātās | grānāta |
| ablative | grānātīs | grānātīs | grānātīs |
| vocative | grānātī | grānātae | grānāta |
grānātus, a, um, adj. granum,
I. having many grains or seeds:
mala, quae Punica vocantur, i. e. a pomegranate, Col. 12, 42, 1.—Hence, subst.: grānātum, i, n., a pomegranate: granata, Col. 12, 46, 2; Plin. 15, 28, 34, § 115; 20, 14, 53, § 149.Origins
- Proto-Indo-European*ǵerh₂-
- Proto-Indo-European*ǵr̥h₂-nós
- Proto-Indo-European*ǵr̥h₂nóm
- Proto-Italic*grānom
- Latingrānātus
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin grānātus From grānum (“grain, seed”) + -ātus.
Descendants
- Portuguesegrado
- Siciliangranatu