proper noun · masculinesecond declension
Grāiocelī
Grāiocelī m pl (genitive Grāiocelōrum)
Classical[ɡraːˈjɔ.kɛ.liː]Ecclesiastical[ɡraˈjɔː.t͡ʃe.li]
Meaning
- Graioceli (an ancient tribe)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | — | Grāiocelī |
| genitive | — | Grāiocelōrum |
| dative | — | Grāiocelīs |
| accusative | — | Grāiocelōs |
| ablative | — | Grāiocelīs |
| vocative | — | Grāiocelī |
Grāiocĕli, ōrum, m.,
I. a Gallic tribe in the valleys of Mont Cenis, Caes. B. G. 1, 10, 4 (others read Garoceli).
Origins
Descendants
- EnglishGraioceli
- FrenchGraïocèles
- Italiangraioceli