verbfirst conjugation, no passive
graecissō
graecissō (present infinitive graecissāre, perfect active graecissāvī, supine graecissātum)
Classical[ɡrae̯ˈkɪs.soː]Ecclesiastical[ɡreˈt͡ʃis.so]
Meaning
- to act in a Greek manner; to adopt Greek customs
atque adeō hoc argūmentum graecissat, tamen nōn atticissat, vērum sicilicissitat.
And indeed, the theme is Greek, though it is not Athenian, but rather, it is Sicilian.c. 200 BCE, Plautus, Menaechmi 11
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | graecissō | graecissābam | graecissābō | graecissāvī | graecissāveram | graecissāverō |
| 2nd sg. | graecissās | graecissābās | graecissābis | graecissāvistī | graecissāverās | graecissāveris |
| 3rd sg. | graecissat | graecissābat | graecissābit | graecissāvit | graecissāverat | graecissāverit |
| 1st pl. | graecissāmus | graecissābāmus | graecissābimus | graecissāvimus | graecissāverāmus | graecissāverimus |
| 2nd pl. | graecissātis | graecissābātis | graecissābitis | graecissāvistis | graecissāverātis | graecissāveritis |
| 3rd pl. | graecissant | graecissābant | graecissābunt | graecissāvērunt graecissāvēre | graecissāverant | graecissāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | graecissem | graecissārem | graecissāverim | graecissāvissem |
| 2nd sg. | graecissēs | graecissārēs | graecissāverīs | graecissāvissēs |
| 3rd sg. | graecisset | graecissāret | graecissāverit | graecissāvisset |
| 1st pl. | graecissēmus | graecissārēmus | graecissāverīmus | graecissāvissēmus |
| 2nd pl. | graecissētis | graecissārētis | graecissāverītis | graecissāvissētis |
| 3rd pl. | graecissent | graecissārent | graecissāverint | graecissāvissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | graecissā | — |
| pres. 2nd pl. | graecissāte | — |
| fut. 2nd sg. | graecissātō | — |
| fut. 3rd sg. | graecissātō | — |
| fut. 2nd pl. | graecissātōte | — |
| fut. 3rd pl. | graecissantō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | graecissāre | — |
| perfect infinitive | graecissāvisse | — |
| future infinitive | graecissātūrum esse | — |
| present participle | graecissāns graecissante, graecissantem, graecissantēs, graecissantī, graecissantia, graecissantibus, graecissantis, graecissantīs, graecissantium | — |
| future participle | graecissātūrus graecissātūra, graecissātūrā, graecissātūrae, graecissātūram, graecissātūrārum, graecissātūrās, graecissātūre, graecissātūrī, graecissātūrīs, graecissātūrō, graecissātūrōrum, graecissātūrōs, graecissātūrum | — |
gerundgraecissandī, graecissandō, graecissandumsupinegraecissātum, graecissātū
graecisso (-izo), āre, v. n., = Γραικίζω,
I. to imitate the Greeks, to adopt a Grecian manner or tone: atque adeo hoc argumentum graecissat; tamen Non atticissat;
verum sicelissat, Plaut. Men. prol. 7; v. Ritschl ad h. l.: graecizat, Consent. 1063 P.Origins
Borrowed from Ancient Greek γραικῐ́ζω (graikĭ́zō), equivalent to Graecus + -issō.
Descendants
- Germangräzisieren