LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinesecond declension

Gnaeus

Gnaeus m (genitive Gnaeī)
Classical[ˈnae̯.ʊs]Ecclesiastical[ˈɲɛː.us]

Meaning

  1. masculinea masculine praenomen

Declension

declension
formsingularplural
nominativeGnaeusGnaeī
Cnaeī
genitiveGnaeī
Cnaeī
Gnaeōrum
Cnaeōrum
dativeGnaeō
Cnaeō
Gnaeīs
Cnaeīs
accusativeGnaeum
Cnaeum
Gnaeōs
Cnaeōs
ablativeGnaeō
Cnaeō
Gnaeīs
Cnaeīs
vocativeGnaee
Cnaee
Gnaeī
Cnaeī

Gnaeus, v. Gneus.

Origins

Probably the same word as naevus (“birthmark, mole”), as first proposed by Festus and commonly accepted by modern scholars. Chase cites the archaic spelling Gnaivos in support of this explanation.

Descendants
  • ItalianGneo
  • PortugueseGneu
  • GermanGnaeus
  • GermanGnäus
  • Etruscan𐌂𐌍𐌄𐌅𐌄
  • Etruscan𐌂𐌍𐌄𐌉𐌄𐌔
  • Old Church SlavonicГнѣи
  • Ancient GreekΓναίος
  • Ancient GreekΓναῖος
  • Ancient GreekΓνάιος

In the Academy Smith's classical dictionaries

Quick answers

What does Gnaeus mean in Latin?
Gnaeus, a proper noun, means “a masculine praenomen”.
What is the genitive of Gnaeus?
The genitive singular is Gnaeī. Gnaeus is masculine, second declension.
How do you pronounce Gnaeus?
In classical Latin, [ˈnae̯.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɲɛː.us].