LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

glomerō

glomerō (present infinitive glomerāre, perfect active glomerāvī, supine glomerātum)
Classical[ˈɡɫɔ.mɛ.roː]Ecclesiastical[ˈɡlɔː.me.ro]

Meaning

  1. to glomerate, make into a ball, pile in a heap
  2. to gather, assemble in a group, group
    exercet Dīāna chorōs, quam mīlle secūtaeDiana leads her dancers, with whom are gathered a thousand mountain-nymphs following her left and right. (See: Diana (mythology); Oread.)29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 1.499–500

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.glomerōglomerābamglomerābōglomerāvīglomerāveramglomerāverō
glomerārō
2nd sg.glomerāsglomerābāsglomerābisglomerāvistī
glomerāstī
glomerāverās
glomerārās
glomerāveris
3rd sg.glomeratglomerābatglomerābitglomerāvitglomerāverat
glomerārat
glomerāverit
glomerārit
1st pl.glomerāmusglomerābāmusglomerābimusglomerāvimusglomerāverāmusglomerāverimus
glomerārimus
2nd pl.glomerātisglomerābātisglomerābitisglomerāvistis
glomerāstis
glomerāverātis
glomerārātis
glomerāveritis
glomerāritis
3rd pl.glomerantglomerābantglomerābuntglomerāvērunt
glomerāvēre, glomerārunt
glomerāverant
glomerārant
glomerāverint
glomerārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.glomeremglomerāremglomerāverim
glomerārim
glomerāvissem
glomerāssem
2nd sg.glomerēsglomerārēsglomerāverīsglomerāvissēs
glomerāssēs
3rd sg.glomeretglomerāretglomerāverit
glomerārit
glomerāvisset
glomerāsset
1st pl.glomerēmusglomerārēmusglomerāverīmus
glomerārīmus
glomerāvissēmus
glomerāssēmus
2nd pl.glomerētisglomerārētisglomerāverītis
glomerārītis
glomerāvissētis
glomerāssētis
3rd pl.glomerentglomerārentglomerāverint
glomerārint
glomerāvissent
glomerāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.glomerorglomerābarglomerābor
2nd sg.glomerāris
glomerāre
glomerābāris
glomerābāre
glomerāberis
glomerābere
3rd sg.glomerāturglomerābāturglomerābitur
1st pl.glomerāmurglomerābāmurglomerābimur
2nd pl.glomerāminīglomerābāminīglomerābiminī
3rd pl.glomeranturglomerābanturglomerābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.glomererglomerārer
2nd sg.glomerēris
glomerēre
glomerārēris
glomerārēre
3rd sg.glomerēturglomerārētur
1st pl.glomerēmurglomerārēmur
2nd pl.glomerēminīglomerārēminī
3rd pl.glomerenturglomerārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.glomerāglomerāre
pres. 2nd pl.glomerāteglomerāminī
fut. 2nd sg.glomerātōglomerātor
fut. 3rd sg.glomerātōglomerātor
fut. 2nd pl.glomerātōte—
fut. 3rd pl.glomerantōglomerantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveglomerāreglomerārī
perfect infinitiveglomerāvisse
glomerāsse
glomerātum esse
future infinitiveglomerātūrum esseglomerātum īrī
present participleglomerāns
glomerante, glomerantem, glomerantēs, glomerantī, glomerantia, glomerantibus, glomerantis, glomerantīs, glomerantium
—
perfect participle—glomerātus
glomerāta, glomerātā, glomerātae, glomerātam, glomerātārum, glomerātās, glomerātī, glomerātōrum, glomerātōs
future participleglomerātūrus
glomerātūra, glomerātūrā, glomerātūrae, glomerātūram, glomerātūrārum, glomerātūrās, glomerātūre, glomerātūrī, glomerātūrīs, glomerātūrō, glomerātūrōrum, glomerātūrōs, glomerātūrum
glomerandus
glomeranda, glomerandā, glomerandae, glomerandam, glomerandārum, glomerandās, glomerande, glomerandīs, glomerandōrum, glomerandōs
gerundglomerandī, glomerandō, glomerandumsupineglomerātum, glomerātū

glŏmĕro, āvi, ātum, 1, v. a. glomus,
I. to wind or form into a ball, gather into a round heap, to conglobate, glomerate (poet. and in post-Aug. prose).
I. Lit.: lanam in orbes, Ov. M. 6, 19: sic terram deus, ne non aequalis ab omni Parte foret, magni speciem glomeravit in orbis, id. ib. 1, 35; 9, 222: Eae (offae) maxime glomerantur ex ficis et farre mixto, Varr. R. R. 3, 5, 4: ubi venae inter se implicatae glomerantur, Cels. 7, 22; so, glomerata viscera, Ov. M. 8, 401: atra favilla volat glomerataque corpus in unum Densatur, id. ib. 13, 604: frusta mero glomerata vomentem, id. ib. 14, 212; cf. Verg. A. 3, 577: cum grandinem venti glomeratam in terras agunt, Liv. 1, 31, 2: glomeratae turbine nives, Sil. 3, 523: glomeratus pulvis, Luc. 6, 296: (Lapithae) equitem docuere sub armis Insultare solo et gressus glomerare superbos, i. e. to make a horse bring his feet together, make him prance (trot or amble), Verg. G. 3, 117; cf. Macr. S. 6, 9, 8 sqq., and v. glomeratio.—
B. Transf., to gather into a round heap or knot, to collect, press, crowd, assemble together: agmina cervi Pulverulenta fuga glomerant, Verg. A. 4, 155: glomerare manum bello, id. ib. 2, 315: dum se glomerant retroque residunt, id. ib. 9, 539: legiones in testudinem glomerabantur, Tac. H. 3, 31: collecti Troes glomerantur eodem, Verg. A. 9, 689; cf. id. ib. 440: apes mixtae glomerantur in orbem, id. G. 4, 79; Plin. 11, 18, 20, § 64: ad terram gurgite ab alto Quam multae glomerantur aves, Verg. A. 6, 311; cf. Plin. 9, 22, 38, § 75: foedam tempestatem, Verg. G. 1, 323; cf.: fumiferam noctem, id. A. 8, 254: semina vocis glomerata, Lucr. 3, 497; cf. ib. 541.—
II. Trop.: omnia fixa tuus glomerans determinat annus, qs. revolving, Cic. poët. Div. 1, 12, 19: haec vetusta, saeclis glomerata horridis, Luctifica clades nostro infixa est corpori, accumulated, id. poët. Tusc. 2, 10, 25: glomerare simul fas et nefas, Prud. Cath. 3, 134.— Hence, * adv.: glŏmĕrāte: quis oratorum densata glomeratius aut dixit aut cogitavit? more succinctly, Aus. Grat. Act. 29.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin glomerō From glomus, glomeris (“a roughly spherical mass”) + -ō.

Descendants
  • Italianghiomerare

In English words that came into English from glomerō

  • conglomerateconglomerātus
  • agglomerateagglomerātus
  • glomerateglomerātus

Quick answers

What does glomerō mean in Latin?
glomerō, a verb, means “to glomerate, make into a ball, pile in a heap; to gather, assemble in a group, group”.
What are the principal parts of glomerō?
glomerō, glomerāre, glomerāvī, glomerātum (first conjugation).
How do you pronounce glomerō?
In classical Latin, [ˈɡɫɔ.mɛ.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɡlɔː.me.ro].
Which English words come from glomerō?
English words that go back to Latin glomerō include glomerate, conglomerate and agglomerate.