verbfirst conjugation, deponent
gesticulor
gesticulor (present infinitive gesticulārī, perfect active gesticulātus sum)
Classical[ɡɛsˈtɪ.kʊ.ɫɔr]Ecclesiastical[d͡ʒesˈtiː.ku.lor]
Meaning
- deponentto mimic, pantomime, gesticulate
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | gesticulor | gesticulābar | gesticulābor | — | — | — |
| 2nd sg. | gesticulāris gesticulāre | gesticulābāris gesticulābāre | gesticulāberis gesticulābere | — | — | — |
| 3rd sg. | gesticulātur | gesticulābātur | gesticulābitur | — | — | — |
| 1st pl. | gesticulāmur | gesticulābāmur | gesticulābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | gesticulāminī | gesticulābāminī | gesticulābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | gesticulantur | gesticulābantur | gesticulābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | gesticuler | gesticulārer | — | — |
| 2nd sg. | gesticulēris gesticulēre | gesticulārēris gesticulārēre | — | — |
| 3rd sg. | gesticulētur | gesticulārētur | — | — |
| 1st pl. | gesticulēmur | gesticulārēmur | — | — |
| 2nd pl. | gesticulēminī | gesticulārēminī | — | — |
| 3rd pl. | gesticulentur | gesticulārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | gesticulāre | — |
| pres. 2nd pl. | gesticulāminī | — |
| fut. 2nd sg. | gesticulātor | — |
| fut. 3rd sg. | gesticulātor | — |
| fut. 3rd pl. | gesticulantor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | gesticulārī | — |
| perfect infinitive | gesticulātum esse | — |
| future infinitive | gesticulātūrum esse | — |
| present participle | gesticulāns | — |
| perfect participle | gesticulātus | — |
| future participle | gesticulātūrus | gesticulandus |
gerundgesticulandī, gesticulandō, gesticulandumsupinegesticulātum, gesticulātū
gestĭcŭlor, ātus, 1,
I. v. dep. n. and a. [gesticulus], to make mimic or pantomimic gestures, to gesticulate (perhaps not anteAug.; cf.:
gestum agere, Cic. de Or. 2, 57, 233): scissor ad symphoniam gesticulatus laceravit obsonium, Petr. 36: gesticulandi saltandique studium, Suet. Dom. 8; Front. Orat. 1: jocularia carmina lasciveque modulata, quae vulgo notuerunt, etiam gesticulatus est, he represented in pantomime, Suet. Ner. 42.—Part. in pass. signif.: gesticulati motus, pantomimic movements, Sol. 27 fin.Origins
Proto-Indo-European *-lós Proto-Indo-European *-elós Proto-Italic *-elos Proto-Italic *-kelos Latin -culus Latin gesticulus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -or Latin gesticulor From gesticulus + -or.
Gallo-Romance
- Frenchgesticuler
- Catalangesticular
Ibero-Romance
- Portuguesegesticular
- Spanishgesticular
Italo-Romance
- Italiangesticolare
West Germanic
- Englishgesticulate
Balto-Slavic
- Latvianžestikulēt
- Polishgestykulować
In English words that came into English from gesticulor
- gesticulategesticulātus
- gesticulationgesticulatio
- gesticulatorgesticulātor