LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

gesticulātiō

gesticulātiō f (genitive gesticulātiōnis)
Classical[ɡɛs.tɪ.kʊˈɫaː.ti.ɔ]Ecclesiastical[d͡ʒes.ti.kuˈlat.t͡si.o]

Meaning

  1. pantomimic gesture; gesticulation

Declension

declension
formsingularplural
nominativegesticulātiōgesticulātiōnēs
genitivegesticulātiōnisgesticulātiōnum
dativegesticulātiōnīgesticulātiōnibus
accusativegesticulātiōnemgesticulātiōnēs
ablativegesticulātiōnegesticulātiōnibus
vocativegesticulātiōgesticulātiōnēs

gestĭcŭlātio, ōnis, f. gesticulor,
I. pantomimic motion, gesticulation (postAug.; syn. gestus): nec sine molli quadam digitorum gesticulatione, Suet. Tib. 68: inaffectata, App. M. 10, p. 254, 18: pronunciatio gesticulationibus molesta, Quint. 11, 3, 183.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin gesticulātiō From gesticulor + -tiō.

Descendants
  • Englishgesticulationfrom Middle English gesticulation
  • Spanishgesticulación
  • Italiangesticolazióne

In English words that came into English from gesticulātiō

  • gesticulationgesticulātiō

Quick answers

What does gesticulātiō mean in Latin?
gesticulātiō, a noun, means “pantomimic gesture; gesticulation”.
What is the genitive of gesticulātiō?
The genitive singular is gesticulātiōnis. gesticulātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce gesticulātiō?
In classical Latin, [ɡɛs.tɪ.kʊˈɫaː.ti.ɔ]; in ecclesiastical (church) Latin, [d͡ʒes.ti.kuˈlat.t͡si.o].