noun
gĕnĭtūra
Meaning
- a begetting
gĕnĭtūra, ae, f. root GEN, gigno,
I. a begetting, bearing, birth, generation (postAug.).
I. Lit.:
in alitum quadrupedumque genitura esse quosdam ad conceptum impetus et terrae, Plin. 18, 24, 56, § 202; cf.: origo atque genitura conchae, id. 9, 35, 54, § 107.—II. Transf.
A. Seed of generation:
profluvia geniturae (virorum), Plin. 22, 22, 40, § 83.—B. That which is generated or created, a creature (eccl. Lat.):
spirantes (i. e. serpentes), Arn. 1, 8: incredula, Tert. adv. Marc. 4, 23.—C. In astrology, one's natal star or constellation, nativity:
reticere ipse genituram suam perseverabat, Suet. Aug. 94; id. Calig. 57; id. Ner. 6; id. Vit. 3; Eutr. 7, 20; Amm. 29, 1 al.In English words that came into English from gĕnĭtūra
- genituregĕnĭtūra