nounsecond declension
genitīvus absolūtus
genitīvus absolūtus m (genitive genitīvī absolūtī)
Classical[ɡɛ.nɪˈtiː.wʊs ap.sɔˈɫuː.tʊs]Ecclesiastical[d͡ʒe.niˈtiː.vus ab.soˈluː.tus]
Meaning
- absolutegenitivegenitive absolute
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | genitīvus absolūtus | genitīvī absolūtī |
| genitive | genitīvī absolūtī | genitīvōrum absolūtōrum |
| dative | genitīvō absolūtō | genitīvīs absolūtīs |
| accusative | genitīvum absolūtum | genitīvōs absolūtōs |
| ablative | genitīvō absolūtō | genitīvīs absolūtīs |
| vocative | genitīve absolūte | genitīvī absolūtī |
Origins
Literally, “detached genitive”.