adjectivethird-declension two-termination adjective
geniālis
geniālis (neuter geniāle, adverb geniāliter)
Classical[ɡɛ.niˈaː.lɪs]Ecclesiastical[d͡ʒe.niˈaː.lis]
Meaning
- two terminationOf or pertaining to marriage; nuptial, genial.
- two terminationOf or pertaining to birth or generation.
- two terminationOf, pertaining or involving enjoyment or festivities; jovial, festive, genial.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | geniālis | geniālis | geniāle |
| genitive | geniālis | geniālis | geniālis |
| dative | geniālī | geniālī | geniālī |
| accusative | geniālem | geniālem | geniāle |
| ablative | geniālī | geniālī | geniālī |
| vocative | geniālis | geniālis | geniāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | geniālēs | geniālēs | geniālia |
| genitive | geniālium | geniālium | geniālium |
| dative | geniālibus | geniālibus | geniālibus |
| accusative | geniālīs geniālēs | geniālīs geniālēs | geniālia |
| ablative | geniālibus | geniālibus | geniālibus |
| vocative | geniālēs | geniālēs | geniālia |
gĕnĭālis, e, adj. Genius.
I. Of or belonging to generation or birth, nuptial, genial (cf.: genitalis, genetivus).
A. Adj.: lectum illum genialem, quem biennio ante filiae suae nubenti straverat, the bridal-bed (placed in the atrium, and dedicated to the genii of the married couple), Cic. Clu. 5, 14; cf.:
geniales proprie sunt lecti, qui sternuntur puellis nubentibus: dicti a generandis liberis, Serv. Verg. A. 6, 603: genialis lectus qui nuptiis sternitur in honorem genii, unde et appellatus, Paul. ex Fest. p. 94 Müll.: lectus, Hor. Ep. 1, 1, 87: torus, Verg. A. 6, 603; Liv. 30, 12, 21; Plin. Pan. 8, 1: pulvinar divae, Cat. 64, 47.— Hence poet. transf.: ducuntur raptae, genialis praeda, puellae, Ov. A. A. 1, 125: bella, at a wedding, Stat. Ach. 1, 113: sors genialis atque fecunda, productive, Plin. 18, 24, 54, § 197; cf.: in tantum abundante geniali copia pecudum, id. 17, 9, 6, § 53.—B. Subst.: gĕnĭālĭa, ium, n., the marriagebed, marriage:
genialibus alienis insultare, Arn. 4, 144.—II. Of or belonging to enjoyment, jovial, pleasant, delightful, joyousfestive, genial: scis enim, geniales homines ab antiquis appellatos, qui ad invitandum et largius apparandum cibum promptiores essent, Santra ap. Non. 117, 18:
festum, Ov. F. 3, 523: dies, Juv. 4, 66: hiems, Verg. G. 1, 302: uva, Ov. M. 4, 14: serta, id. ib. 13, 929: rus, id. H. 19, 9; cf.: arva Canopi, id. Am. 2, 13, 7: litus, Stat. S. 4, 4, 51: platanus, i. e. under which festivals were celebrated, Ov. M. 10, 95: Musa, id. Am. 3, 15, 19: divi, i. e. Ceres and Bacchus, Stat. Th. 12, 618; cf. Paul. ex Fest. p. 95 Müll.: vultus, friendly, App. M. 11, p. 263.—Hence, adv.: gĕnĭālĭter (acc. to II.), jovially, merrily, genially: festum genialiter egit, Ov. M. 11, 95; App. M. 10, p. 246; Inscr. Grut. 823, 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
geniālis e, adj.
genius, of generation, of birth, nuptial, genial : lectus, the bridal-bed : torus, V.—As subst m . (sc. lectus): in hortis Sternitur, Iu.: detracta ea geniali, L.— Of enjoyment, pleasant, delightful, joyous, agreeable, festive, genial : festum, O.: dies, Iu.: hiemps, V.: serta, O.: platanus, i. e. under which festivals were held , O.
Origins
From genius (“guardian spirit”) + -ālis.
Descendants
- Catalangenial
- Englishgenial
- Frenchgénial
- Germangenial
- Italiangeniale
- Portuguesegenial
- Romaniangenial
- Spanishgenial
- Dutchgeniaal