noun · neutersecond declension
galbanum
galbanum n (genitive galbanī)
Classical[ˈɡaɫ.ba.nũː]Ecclesiastical[ˈɡal.ba.num]
Meaning
- neutergalbanum
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | galbanum galbanen | galbana galbanina |
| genitive | galbanī galbaninis | galbanōrum galbaninum |
| dative | galbanō galbaninī | galbanīs galbaninibus |
| accusative | galbanum galbanen | galbana galbanina |
| ablative | galbanō galbanine | galbanīs galbaninibus |
| vocative | galbanum galbanen | galbana galbanina |
galbănum, i, n. χαλβάνη,
I. the resinous sap of an umbelliferous plant in Syria (the Bubon galbanum, Linn.), galbanum, Plin. 12, 25, 56, § 121; 24, 5, 13, § 21; Suet. Galb. 3; Luc. 9, 916; Calp. Ecl. 5, 89.—Also, galbănus, i, m., Vulg. Sir. 14, 21; and chalbăne, answering to the Gr. χαλβάνη, ēs, f., Dig. 39, 4, 16, § 7.
Origins
From Ancient Greek χαλβάνη (khalbánē, “galbanum”).
Descendants
- Catalangàlban
- Englishgalbanum
- Frenchgalbanum
- Italiangalbano
- Italiangalbina
- Portuguesegálbano
- Spanishgálbano
- Russianгальбанум
In English words that came into English from galbanum
- galbanumgalbanum