noun · masculinesecond declension
fūnirēpus
fūnirēpus m (genitive fūnirēpī)
Meaning
- a rope-dancer; funambulist
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | fūnirēpus | fūnirēpī fūnerēpī |
| genitive | fūnirēpī fūnerēpī | fūnirēpōrum fūnerēpōrum |
| dative | fūnirēpō fūnerēpō | fūnirēpīs fūnerēpīs |
| accusative | fūnirēpum fūnerēpum | fūnirēpōs fūnerēpōs |
| ablative | fūnirēpō fūnerēpō | fūnirēpīs fūnerēpīs |
| vocative | fūnirēpe fūnerēpe | fūnirēpī fūnerēpī |
fūnĭrēpus (fūnĕrēp-), i, m. funisrepo, that climbs on a rope,
I. a rope-dancer, =funambulus, App. Flor. p. 342, 18 and 32.
Origins
Proto-Indo-European *h₁reh₁p-der. Proto-Italic *rēpō Latin rēpō Latin fūnirēpus From fūnis (“rope, cord, line”) + rēpō (“creep, crawl”).