noun · neutersecond declension
fūnētum
fūnētum n (genitive fūnētī)
Classical[fuːˈneː.tũː]Ecclesiastical[fuˈnɛː.tum]
Meaning
- vines trained to form an arbor or a rope
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | fūnētum | fūnēta |
| genitive | fūnētī | fūnētōrum |
| dative | fūnētō | fūnētīs |
| accusative | fūnētum | fūnēta |
| ablative | fūnētō | fūnētīs |
| vocative | fūnētum | fūnēta |
fūnētum, i, n. funis,
I. a vine trained so as to form an arbor, Plin. 17, 22, 35, § 174.
Origins
From fūnis (“cord, rope”) + -ētum (“grove”).