LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

fūmificō

fūmificō (present infinitive fūmificāre, perfect active fūmificāvī, supine fūmificātum)
Classical[fuːˈmɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[fuˈmiː.fi.ko]

Meaning

  1. to cause to smoke
  2. to burn incense
    inde ignem in aram, ut Ephesiae Dianae laeta laudes gratisque agam eique ut Arabico fumificem odore amoene, quom me in locis Neptuniis templisque turbulentis servavit, saeuis fluctibus ubi sum afflictata multum.c. 206 BCE, Plautus, Miles Gloriosus 410-414

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.fūmificōfūmificābamfūmificābōfūmificāvīfūmificāveramfūmificāverō
2nd sg.fūmificāsfūmificābāsfūmificābisfūmificāvistīfūmificāverāsfūmificāveris
3rd sg.fūmificatfūmificābatfūmificābitfūmificāvitfūmificāveratfūmificāverit
1st pl.fūmificāmusfūmificābāmusfūmificābimusfūmificāvimusfūmificāverāmusfūmificāverimus
2nd pl.fūmificātisfūmificābātisfūmificābitisfūmificāvistisfūmificāverātisfūmificāveritis
3rd pl.fūmificantfūmificābantfūmificābuntfūmificāvērunt
fūmificāvēre
fūmificāverantfūmificāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.fūmificemfūmificāremfūmificāverimfūmificāvissem
2nd sg.fūmificēsfūmificārēsfūmificāverīsfūmificāvissēs
3rd sg.fūmificetfūmificāretfūmificāveritfūmificāvisset
1st pl.fūmificēmusfūmificārēmusfūmificāverīmusfūmificāvissēmus
2nd pl.fūmificētisfūmificārētisfūmificāverītisfūmificāvissētis
3rd pl.fūmificentfūmificārentfūmificāverintfūmificāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.fūmificorfūmificābarfūmificābor
2nd sg.fūmificāris
fūmificāre
fūmificābāris
fūmificābāre
fūmificāberis
fūmificābere
3rd sg.fūmificāturfūmificābāturfūmificābitur
1st pl.fūmificāmurfūmificābāmurfūmificābimur
2nd pl.fūmificāminīfūmificābāminīfūmificābiminī
3rd pl.fūmificanturfūmificābanturfūmificābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.fūmificerfūmificārer
2nd sg.fūmificēris
fūmificēre
fūmificārēris
fūmificārēre
3rd sg.fūmificēturfūmificārētur
1st pl.fūmificēmurfūmificārēmur
2nd pl.fūmificēminīfūmificārēminī
3rd pl.fūmificenturfūmificārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.fūmificāfūmificāre
pres. 2nd pl.fūmificātefūmificāminī
fut. 2nd sg.fūmificātōfūmificātor
fut. 3rd sg.fūmificātōfūmificātor
fut. 2nd pl.fūmificātōte—
fut. 3rd pl.fūmificantōfūmificantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefūmificārefūmificārī
perfect infinitivefūmificāvissefūmificātum esse
future infinitivefūmificātūrum essefūmificātum īrī
present participlefūmificāns—
perfect participle—fūmificātus
future participlefūmificātūrusfūmificandus
gerundfūmificandī, fūmificandō, fūmificandumsupinefūmificātum, fūmificātū

fūmĭfĭco, āre, v. n. fumus-facio,
I. to make or cause smoke, to burn incense: Ephesiae Dianae, Arabio odore, Plaut. Mil. 2, 5, 2.

Origins

  1. Proto-Indo-European*dʰewh₂-
  2. Proto-Indo-European*dʰuh₂mós
  3. Proto-Italic*θūmos
  4. Proto-Italic*fūmos
  5. Latinfūmificō

Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *θakos Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Latin fūmificus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin fūmificō From fūmificus + -ō.

Quick answers

What does fūmificō mean in Latin?
fūmificō, a verb, means “to cause to smoke; to burn incense”.
What are the principal parts of fūmificō?
fūmificō, fūmificāre, fūmificāvī, fūmificātum (first conjugation).
How do you pronounce fūmificō?
In classical Latin, [fuːˈmɪ.fɪ.koː]; in ecclesiastical (church) Latin, [fuˈmiː.fi.ko].
Where does fūmificō come from?
Proto-Indo-European *dʰewh₂- → Proto-Indo-European *dʰuh₂mós → Proto-Italic *θūmos → Proto-Italic *fūmos → Latin fūmificō.