verbfirst conjugation
fūmificō
fūmificō (present infinitive fūmificāre, perfect active fūmificāvī, supine fūmificātum)
Classical[fuːˈmɪ.fɪ.koː]Ecclesiastical[fuˈmiː.fi.ko]
Meaning
- to cause to smoke
- to burn incense
inde ignem in aram, ut Ephesiae Dianae laeta laudes gratisque agam eique ut Arabico fumificem odore amoene, quom me in locis Neptuniis templisque turbulentis servavit, saeuis fluctibus ubi sum afflictata multum.
c. 206 BCE, Plautus, Miles Gloriosus 410-414
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fūmificō | fūmificābam | fūmificābō | fūmificāvī | fūmificāveram | fūmificāverō |
| 2nd sg. | fūmificās | fūmificābās | fūmificābis | fūmificāvistī | fūmificāverās | fūmificāveris |
| 3rd sg. | fūmificat | fūmificābat | fūmificābit | fūmificāvit | fūmificāverat | fūmificāverit |
| 1st pl. | fūmificāmus | fūmificābāmus | fūmificābimus | fūmificāvimus | fūmificāverāmus | fūmificāverimus |
| 2nd pl. | fūmificātis | fūmificābātis | fūmificābitis | fūmificāvistis | fūmificāverātis | fūmificāveritis |
| 3rd pl. | fūmificant | fūmificābant | fūmificābunt | fūmificāvērunt fūmificāvēre | fūmificāverant | fūmificāverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fūmificem | fūmificārem | fūmificāverim | fūmificāvissem |
| 2nd sg. | fūmificēs | fūmificārēs | fūmificāverīs | fūmificāvissēs |
| 3rd sg. | fūmificet | fūmificāret | fūmificāverit | fūmificāvisset |
| 1st pl. | fūmificēmus | fūmificārēmus | fūmificāverīmus | fūmificāvissēmus |
| 2nd pl. | fūmificētis | fūmificārētis | fūmificāverītis | fūmificāvissētis |
| 3rd pl. | fūmificent | fūmificārent | fūmificāverint | fūmificāvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | fūmificor | fūmificābar | fūmificābor |
| 2nd sg. | fūmificāris fūmificāre | fūmificābāris fūmificābāre | fūmificāberis fūmificābere |
| 3rd sg. | fūmificātur | fūmificābātur | fūmificābitur |
| 1st pl. | fūmificāmur | fūmificābāmur | fūmificābimur |
| 2nd pl. | fūmificāminī | fūmificābāminī | fūmificābiminī |
| 3rd pl. | fūmificantur | fūmificābantur | fūmificābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | fūmificer | fūmificārer |
| 2nd sg. | fūmificēris fūmificēre | fūmificārēris fūmificārēre |
| 3rd sg. | fūmificētur | fūmificārētur |
| 1st pl. | fūmificēmur | fūmificārēmur |
| 2nd pl. | fūmificēminī | fūmificārēminī |
| 3rd pl. | fūmificentur | fūmificārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | fūmificā | fūmificāre |
| pres. 2nd pl. | fūmificāte | fūmificāminī |
| fut. 2nd sg. | fūmificātō | fūmificātor |
| fut. 3rd sg. | fūmificātō | fūmificātor |
| fut. 2nd pl. | fūmificātōte | — |
| fut. 3rd pl. | fūmificantō | fūmificantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | fūmificāre | fūmificārī |
| perfect infinitive | fūmificāvisse | fūmificātum esse |
| future infinitive | fūmificātūrum esse | fūmificātum īrī |
| present participle | fūmificāns | — |
| perfect participle | — | fūmificātus |
| future participle | fūmificātūrus | fūmificandus |
gerundfūmificandī, fūmificandō, fūmificandumsupinefūmificātum, fūmificātū
fūmĭfĭco, āre, v. n. fumus-facio,
I. to make or cause smoke, to burn incense:
Ephesiae Dianae, Arabio odore, Plaut. Mil. 2, 5, 2.Origins
- Proto-Indo-European*dʰewh₂-
- Proto-Indo-European*dʰuh₂mós
- Proto-Italic*θūmos
- Proto-Italic*fūmos
- Latinfūmificō
Proto-Indo-European *dʰeh₁-der. Proto-Italic *θakos Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Latin fūmificus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin fūmificō From fūmificus + -ō.