adjectivethird-declension two-termination adjective
fugibilis
fugibilis (neuter fugibile)
Classical[fʊˈɡɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[fuˈd͡ʒiː.bi.lis]
Meaning
- raretwo terminationable to be fled from; escapable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fugibilis | fugibilis | fugibile |
| genitive | fugibilis | fugibilis | fugibilis |
| dative | fugibilī | fugibilī | fugibilī |
| accusative | fugibilem | fugibilem | fugibile |
| ablative | fugibilī | fugibilī | fugibilī |
| vocative | fugibilis | fugibilis | fugibile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fugibilēs | fugibilēs | fugibilia |
| genitive | fugibilium | fugibilium | fugibilium |
| dative | fugibilibus | fugibilibus | fugibilibus |
| accusative | fugibilīs fugibilēs | fugibilīs fugibilēs | fugibilia |
| ablative | fugibilibus | fugibilibus | fugibilibus |
| vocative | fugibilēs | fugibilēs | fugibilia |
Origins
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin fugibilis From fugiō (“flee, escape”) + -bilis.