verbfirst conjugation, deponent
fornicor
fornicor (present infinitive fornicārī, perfect active fornicātus sum)
Classical[ˈfɔr.nɪ.kɔr]Ecclesiastical[ˈfɔr.ni.kor]
Meaning
- deponentto fornicate, commit fornication
Conjugation conjugation 1 deponent
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fornicor | fornicābar | fornicābor | — | — | — |
| 2nd sg. | fornicāris fornicāre | fornicābāris fornicābāre | fornicāberis fornicābere | — | — | — |
| 3rd sg. | fornicātur | fornicābātur | fornicābitur | — | — | — |
| 1st pl. | fornicāmur | fornicābāmur | fornicābimur | — | — | — |
| 2nd pl. | fornicāminī | fornicābāminī | fornicābiminī | — | — | — |
| 3rd pl. | fornicantur | fornicābantur | fornicābuntur | — | — | — |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fornicer | fornicārer | — | — |
| 2nd sg. | fornicēris fornicēre | fornicārēris fornicārēre | — | — |
| 3rd sg. | fornicētur | fornicārētur | — | — |
| 1st pl. | fornicēmur | fornicārēmur | — | — |
| 2nd pl. | fornicēminī | fornicārēminī | — | — |
| 3rd pl. | fornicentur | fornicārentur | — | — |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | fornicāre | — |
| pres. 2nd pl. | fornicāminī | — |
| fut. 2nd sg. | fornicātor | — |
| fut. 3rd sg. | fornicātor | — |
| fut. 3rd pl. | fornicantor | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | fornicārī | — |
| perfect infinitive | fornicātum esse | — |
| future infinitive | fornicātūrum esse | — |
| present participle | fornicāns | — |
| perfect participle | fornicātus fornicāta, fornicātā, fornicātae, fornicātam, fornicātārum, fornicātās, fornicāte, fornicātī, fornicātīs, fornicātō, fornicātōrum, fornicātōs | — |
| future participle | fornicātūrus fornicātūra, fornicātūrā, fornicātūrae, fornicātūram, fornicātūrārum, fornicātūrās, fornicātūre, fornicātūrī, fornicātūrīs, fornicātūrō, fornicātūrōrum, fornicātūrōs, fornicātūrum | fornicandus fornicanda, fornicandā, fornicandae, fornicandam, fornicandārum, fornicandās, fornicande, fornicandīs, fornicandōrum, fornicandōs |
gerundfornicandī, fornicandō, fornicandumsupinefornicātum, fornicātū
fornĭcor, ātus, 1,
I. v. dep. n. [id. II.], to commit whoredom or fornication (eccl. Lat.), Tert. Pudic. 22; Vulg. Gen. 38, 24 et saep.
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin fornicor From fornix (“vault, brothel”) + -ō.
Borrowed
- Catalanfornicar
- Englishfornicate
- Frenchforniquer
- Italianfornicare
- Occitanfornicar
- Portuguesefornicar
- Romanianfornica
- Spanishfornicar
- Galicianfornicar
- Basque-Icelandic Pidginfenichafrom Spanish fornicar
Inherited
- Old Galician-Portuguesefornigar
- Old Galician-Portuguesefornagar
- Old Sardinianforrigare
- Old Sardinianforricare
- Old Sardinianfurricare
- Old Galician-Portugueseforniçofrom Vulgar Latin *fornicium
- Old Sardinianforrithiufrom Vulgar Latin *fornicium
- Old Sardinianfurrithufrom Vulgar Latin *fornicium
- Old Sardinianforrittufrom Vulgar Latin *fornicium
In English words that came into English from fornicor
- fornicatefornicātus
- fornicationfornicātiō
- fornicatorfornicātor
- fornicatrixfornicātrīx
- fornicatoryfornicātōrius
- fornicatressfornicatrix