LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

fornicor

fornicor (present infinitive fornicārī, perfect active fornicātus sum)
Classical[ˈfɔr.nɪ.kɔr]Ecclesiastical[ˈfɔr.ni.kor]

Meaning

  1. deponentto fornicate, commit fornication

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.fornicorfornicābarfornicābor———
2nd sg.fornicāris
fornicāre
fornicābāris
fornicābāre
fornicāberis
fornicābere
———
3rd sg.fornicāturfornicābāturfornicābitur———
1st pl.fornicāmurfornicābāmurfornicābimur———
2nd pl.fornicāminīfornicābāminīfornicābiminī———
3rd pl.fornicanturfornicābanturfornicābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.fornicerfornicārer——
2nd sg.fornicēris
fornicēre
fornicārēris
fornicārēre
——
3rd sg.fornicēturfornicārētur——
1st pl.fornicēmurfornicārēmur——
2nd pl.fornicēminīfornicārēminī——
3rd pl.fornicenturfornicārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.fornicāre—
pres. 2nd pl.fornicāminī—
fut. 2nd sg.fornicātor—
fut. 3rd sg.fornicātor—
fut. 3rd pl.fornicantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefornicārī—
perfect infinitivefornicātum esse—
future infinitivefornicātūrum esse—
present participlefornicāns—
perfect participlefornicātus
fornicāta, fornicātā, fornicātae, fornicātam, fornicātārum, fornicātās, fornicāte, fornicātī, fornicātīs, fornicātō, fornicātōrum, fornicātōs
—
future participlefornicātūrus
fornicātūra, fornicātūrā, fornicātūrae, fornicātūram, fornicātūrārum, fornicātūrās, fornicātūre, fornicātūrī, fornicātūrīs, fornicātūrō, fornicātūrōrum, fornicātūrōs, fornicātūrum
fornicandus
fornicanda, fornicandā, fornicandae, fornicandam, fornicandārum, fornicandās, fornicande, fornicandīs, fornicandōrum, fornicandōs
gerundfornicandī, fornicandō, fornicandumsupinefornicātum, fornicātū

fornĭcor, ātus, 1,
I. v. dep. n. [id. II.], to commit whoredom or fornication (eccl. Lat.), Tert. Pudic. 22; Vulg. Gen. 38, 24 et saep.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin fornicor From fornix (“vault, brothel”) + -ō.

Borrowed
  • Catalanfornicar
  • Englishfornicate
  • Frenchforniquer
  • Italianfornicare
  • Occitanfornicar
  • Portuguesefornicar
  • Romanianfornica
  • Spanishfornicar
  • Galicianfornicar
  • Basque-Icelandic Pidginfenichafrom Spanish fornicar
Inherited
  • Old Galician-Portuguesefornigar
  • Old Galician-Portuguesefornagar
  • Old Sardinianforrigare
  • Old Sardinianforricare
  • Old Sardinianfurricare
  • Old Galician-Portugueseforniçofrom Vulgar Latin *fornicium
  • Old Sardinianforrithiufrom Vulgar Latin *fornicium
  • Old Sardinianfurrithufrom Vulgar Latin *fornicium
  • Old Sardinianforrittufrom Vulgar Latin *fornicium

In English words that came into English from fornicor

  • fornicatefornicātus
  • fornicationfornicātiō
  • fornicatorfornicātor
  • fornicatrixfornicātrīx
  • fornicatoryfornicātōrius
  • fornicatressfornicatrix

Quick answers

What does fornicor mean in Latin?
fornicor, a verb, means “to fornicate, commit fornication”.
What are the principal parts of fornicor?
fornicor, fornicārī, fornicātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce fornicor?
In classical Latin, [ˈfɔr.nɪ.kɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfɔr.ni.kor].
Which English words come from fornicor?
English words that go back to Latin fornicor include fornicate, fornication, fornicator, fornicatrix, fornicatress and fornicatory.