noun · masculinesecond declension
fornicārius
fornicārius m (genitive fornicāriī or fornicārī, feminine fornicāria)
Meaning
- fornicator (male)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | fornicārius | fornicāriī |
| genitive | fornicāriī fornicārī | fornicāriōrum |
| dative | fornicāriō | fornicāriīs |
| accusative | fornicārium | fornicāriōs |
| ablative | fornicāriō | fornicāriīs |
| vocative | fornicārie | fornicāriī |
fornĭcārĭus, ii, m., and fornĭcārĭa, ae, f. fornix, II.,
I. a fornicator; a prostitute, Tert. Anim. 35; id. Pudic. 9; 16; cf. Isid. Orig. 10, 110; Hier. Ep. 53, 8; Vulg. Isa. 57, 3 al.: fornicaria πόρνη ἀπὸ καμάρας, Vet. Gloss.
Origins
Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -āriusnom. Latin -ārius Latin fornicārius From fornix + -ārius.