adjectivefirst/second-declension adjective
formīdulōsus
formīdulōsus (feminine formīdulōsa, neuter formīdulōsum, superlative formīdulōsissimus)
Classical[fɔr.miː.dʊˈɫoː.sʊs]Ecclesiastical[for.mi.duˈlɔː.s̬us]
Meaning
- adjectivefrightened, fearful, timid
- adjectivefrightening, fearsome, dreadful
Latīnē defined in Latin in our graded readers
terrōrem afferēnsformīdolōsus -a -um — in Epistulae, ch. 17
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | formīdulōsus | formīdulōsa formīdolōsa | formīdulōsum formīdolōsum |
| genitive | formīdulōsī formīdolōsī | formīdulōsae formīdolōsae | formīdulōsī formīdolōsī |
| dative | formīdulōsō formīdolōsō | formīdulōsae formīdolōsae | formīdulōsō formīdolōsō |
| accusative | formīdulōsum formīdolōsum | formīdulōsam formīdolōsam | formīdulōsum formīdolōsum |
| ablative | formīdulōsō formīdolōsō | formīdulōsā formīdolōsā | formīdulōsō formīdolōsō |
| vocative | formīdulōse formīdolōse | formīdulōsa formīdolōsa | formīdulōsum formīdolōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | formīdulōsī formīdolōsī | formīdulōsae formīdolōsae | formīdulōsa formīdolōsa |
| genitive | formīdulōsōrum formīdolōsōrum | formīdulōsārum formīdolōsārum | formīdulōsōrum formīdolōsōrum |
| dative | formīdulōsīs formīdolōsīs | formīdulōsīs formīdolōsīs | formīdulōsīs formīdolōsīs |
| accusative | formīdulōsōs formīdolōsōs | formīdulōsās formīdolōsās | formīdulōsa formīdolōsa |
| ablative | formīdulōsīs formīdolōsīs | formīdulōsīs formīdolōsīs | formīdulōsīs formīdolōsīs |
| vocative | formīdulōsī formīdolōsī | formīdulōsae formīdolōsae | formīdulōsa formīdolōsa |
formīdŭlōsus (formīdŏlōsus, v. Corss. Ausspr. 2, 145), a, um, adj. 2. formido,
I. full of fear, fearful.
I. Act., producing fear, dreadful, terrible, terrific (class.):
nimis formidulosum facinus praedicas, Plaut. Am. 5, 1, 65: loca tetra, inculta, foeda, formidulosa, Sall. C. 55, 13: hunc locum consessumque vestrum, quem illi horribilem A. Cluentio ac formidulosum fore putaverunt, Cic. Clu. 3, 7: ferae, Hor. Epod. 5, 55: seu me Scorpius aspicit Formidolosus, id. C. 2, 17, 18: herbae formidolosae dictu, non esu modo, Plaut. Ps. 3, 2, 35: facinus, id. Am. 5, 1, 65: dubia et formidulosa tempora, Cic. Verr. 2, 5, 1, § 1: formidulosissimum bellum, id. Pis. 24, 58; id. de Imp. Pomp. 21, 62: in vulgus, Tac. A. 1, 76.—II. Pass., experiencing fear, afraid, timid, timorous (rare;
not in Cic.): mancipia esse oportet neque formidolosa neque animosa, Varr. R. R. 1, 17, 3: num formidolosus, obsecro, es? Ter. Eun. 4, 6, 18 sq.: (boyes) ad ingredienda flumina aut pontes formidolosi, Col. 6, 2, 14: equus, Sen. Clem. 17.— Comp.: exercitum formidolosiorem hostium credere, Tac. A. 1, 62.—Hence, adv.: formīdŭlōse. * 1. Fearfully, dreadfully, terribly, Cic. Sest. 19, 42.—*
2. Fearfully, timidly, timorously: formidolosius, Cato ap. Charis. p. 196 P.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
formīdulōsus or formīdolōsus adj. with comp. and sup.
2 formido, producing fear, dreadful, terrible, terrific : loca, S.: alqs illi: silvae, H.: bellum formidulosissimum.— Afraid, timid, timorous : exercitus formidolosior hostium, Ta.
Origins
From formīdō (“fear, dread”) + -ōsus (“-ose, -ful”).
Descendants
- Italianformidoloso
- Portugueseformidoloso
- Spanishformidoloso