LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

formīdulōsus

formīdulōsus (feminine formīdulōsa, neuter formīdulōsum, superlative formīdulōsissimus)
Classical[fɔr.miː.dʊˈɫoː.sʊs]Ecclesiastical[for.mi.duˈlɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectivefrightened, fearful, timid
  2. adjectivefrightening, fearsome, dreadful

Latīnē defined in Latin in our graded readers

terrōrem afferēns
formīdolōsus -a -um — in Epistulae, ch. 17

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeformīdulōsusformīdulōsa
formīdolōsa
formīdulōsum
formīdolōsum
genitiveformīdulōsī
formīdolōsī
formīdulōsae
formīdolōsae
formīdulōsī
formīdolōsī
dativeformīdulōsō
formīdolōsō
formīdulōsae
formīdolōsae
formīdulōsō
formīdolōsō
accusativeformīdulōsum
formīdolōsum
formīdulōsam
formīdolōsam
formīdulōsum
formīdolōsum
ablativeformīdulōsō
formīdolōsō
formīdulōsā
formīdolōsā
formīdulōsō
formīdolōsō
vocativeformīdulōse
formīdolōse
formīdulōsa
formīdolōsa
formīdulōsum
formīdolōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeformīdulōsī
formīdolōsī
formīdulōsae
formīdolōsae
formīdulōsa
formīdolōsa
genitiveformīdulōsōrum
formīdolōsōrum
formīdulōsārum
formīdolōsārum
formīdulōsōrum
formīdolōsōrum
dativeformīdulōsīs
formīdolōsīs
formīdulōsīs
formīdolōsīs
formīdulōsīs
formīdolōsīs
accusativeformīdulōsōs
formīdolōsōs
formīdulōsās
formīdolōsās
formīdulōsa
formīdolōsa
ablativeformīdulōsīs
formīdolōsīs
formīdulōsīs
formīdolōsīs
formīdulōsīs
formīdolōsīs
vocativeformīdulōsī
formīdolōsī
formīdulōsae
formīdolōsae
formīdulōsa
formīdolōsa

formīdŭlōsus (formīdŏlōsus, v. Corss. Ausspr. 2, 145), a, um, adj. 2. formido,
I. full of fear, fearful.
I. Act., producing fear, dreadful, terrible, terrific (class.): nimis formidulosum facinus praedicas, Plaut. Am. 5, 1, 65: loca tetra, inculta, foeda, formidulosa, Sall. C. 55, 13: hunc locum consessumque vestrum, quem illi horribilem A. Cluentio ac formidulosum fore putaverunt, Cic. Clu. 3, 7: ferae, Hor. Epod. 5, 55: seu me Scorpius aspicit Formidolosus, id. C. 2, 17, 18: herbae formidolosae dictu, non esu modo, Plaut. Ps. 3, 2, 35: facinus, id. Am. 5, 1, 65: dubia et formidulosa tempora, Cic. Verr. 2, 5, 1, § 1: formidulosissimum bellum, id. Pis. 24, 58; id. de Imp. Pomp. 21, 62: in vulgus, Tac. A. 1, 76.—
II. Pass., experiencing fear, afraid, timid, timorous (rare; not in Cic.): mancipia esse oportet neque formidolosa neque animosa, Varr. R. R. 1, 17, 3: num formidolosus, obsecro, es? Ter. Eun. 4, 6, 18 sq.: (boyes) ad ingredienda flumina aut pontes formidolosi, Col. 6, 2, 14: equus, Sen. Clem. 17.— Comp.: exercitum formidolosiorem hostium credere, Tac. A. 1, 62.—Hence, adv.: formīdŭlōse. *
1. Fearfully, dreadfully, terribly, Cic. Sest. 19, 42.—*
2. Fearfully, timidly, timorously: formidolosius, Cato ap. Charis. p. 196 P.

Origins

From formīdō (“fear, dread”) + -ōsus (“-ose, -ful”).

Descendants
  • Italianformidoloso
  • Portugueseformidoloso
  • Spanishformidoloso

Quick answers

What does formīdulōsus mean in Latin?
formīdulōsus, a adjective, means “frightened, fearful, timid; frightening, fearsome, dreadful”.
How do you pronounce formīdulōsus?
In classical Latin, [fɔr.miː.dʊˈɫoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [for.mi.duˈlɔː.s̬us].