LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

formīdābilis

formīdābilis (neuter formīdābile)
Classical[fɔr.miːˈdaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[for.miˈdaː.bi.lis]

Meaning

  1. two terminationCausing or inspiring fear, terrible, frightening, formidable.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeformīdābilisformīdābilisformīdābile
genitiveformīdābilisformīdābilisformīdābilis
dativeformīdābilīformīdābilīformīdābilī
accusativeformīdābilemformīdābilemformīdābile
ablativeformīdābilīformīdābilīformīdābilī
vocativeformīdābilisformīdābilisformīdābile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeformīdābilēsformīdābilēsformīdābilia
genitiveformīdābiliumformīdābiliumformīdābilium
dativeformīdābilibusformīdābilibusformīdābilibus
accusativeformīdābilīs
formīdābilēs
formīdābilīs
formīdābilēs
formīdābilia
ablativeformīdābilibusformīdābilibusformīdābilibus
vocativeformīdābilēsformīdābilēsformīdābilia

formīdābĭlĭs, e, adj. 1. formido,
I. causing fear, terrible, formidable (poet. and in post-class. prose; cf. formidolosus): lumen, Ov. M. 2, 857: nec formidabilis ulli, id. ib. 2, 174: Orcus, id. ib. 14, 116: aspectus, Gell. 14, 4, 2: sonus, id. 19, 1, 17: dolores et metus, per se formidabiles res, Sen. Ep. 123, 14.—In the neutr. adverbially: formidabile ridens, Stat. Th. 8, 582.

Origins

Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin formīdābilis From formīdō (“to fear, dread”) + -bilis.

Descendants
  • Catalanformidable
  • Englishformidable
  • Frenchformidable
  • Italianformidabile
  • Occitanformidable
  • Portugueseformidável
  • Romanianformidabil
  • Spanishformidable
  • Galicianformidable
  • Norwegianformidabel

In English words that came into English from formīdābilis

  • formidableformīdābilis

Quick answers

What does formīdābilis mean in Latin?
formīdābilis, a adjective, means “Causing or inspiring fear, terrible, frightening, formidable.”.
How do you pronounce formīdābilis?
In classical Latin, [fɔr.miːˈdaː.bɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [for.miˈdaː.bi.lis].