adjectivefirst/second-declension adjective
forcipātus
forcipātus (feminine forcipāta, neuter forcipātum)
Classical[fɔr.kɪˈpaː.tʊs]Ecclesiastical[for.t͡ʃiˈpaː.tus]
Meaning
- adjectiveshaped like pincers or tongs
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | forcipātus | forcipāta | forcipātum |
| genitive | forcipātī | forcipātae | forcipātī |
| dative | forcipātō | forcipātae | forcipātō |
| accusative | forcipātum | forcipātam | forcipātum |
| ablative | forcipātō | forcipātā | forcipātō |
| vocative | forcipāte | forcipāta | forcipātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | forcipātī | forcipātae | forcipāta |
| genitive | forcipātōrum | forcipātārum | forcipātōrum |
| dative | forcipātīs | forcipātīs | forcipātīs |
| accusative | forcipātōs | forcipātās | forcipāta |
| ablative | forcipātīs | forcipātīs | forcipātīs |
| vocative | forcipātī | forcipātae | forcipāta |
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin forcipātus From forceps + -ātus.