noun · neuterthird declension
forāmen
forāmen n (genitive forāminis)
Classical[fɔˈraː.mɛn]Ecclesiastical[foˈraː.men]
Meaning
- Classical Latinrarean opening or aperture produced by boring; a hole
Facilius est camelum per foramen acus transire, quam divitem intrare in regnum Dei
It is easier for a camel to pass through a needle's opening, than for a rich man to enter the kingdom of GodBiblia Sacra Vulgata, Marcus X:25 - Late Latinan opening, hole, cave
Latīnē defined in Latin in our graded readers
apertūra parvaforāmen -inis (n) — in IVLIANVS III: Persia, ch. 15
parvum apertum, terebrātiōforāmen -inis (n) — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 17
parvum apertumforāmen -inis (n) — in Evangelium secundum Marcum, ch. 3, 15
apertum parvum, cavumforāmen -inis (n) — in Metamorphoses I, ch. 9, 18
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | forāmen | forāmina |
| genitive | forāminis | forāminum |
| dative | forāminī | forāminibus |
| accusative | forāmen | forāmina |
| ablative | forāmine | forāminibus |
| vocative | forāmen | forāmina |
fŏrāmen, ĭnis, n. id.,
I. an opening or aperture produced by boring, a hole (rare but class.): neque porta neque ullum foramen erat, qua posset eruptio fieri, outlet, Sisenn. ap. Non. 113, 27:
foramina parietum et fenestrarum, Col. 9, 15, 10: inventa sunt in eo (scuto) foramina CCXXX., * Caes. B. C. 3, 53, 4: tibia tenuis simplexque foramine pauco, Hor. A. P. 203; Ov. M. 4, 122: alii (scarabei) focos crebris foraminibus excavant, Plin. 11, 28, 34, § 98: foramina illa, quae patent ad animum a corpore (shortly before, viae quasi quaedam sunt ad oculos, ad aures perforatae; and: quasi fenestrae sint animi), * Cic. Tusc. 1, 20, 47. —II. Transf. in gen., an opening, hole, cave (late Lat.):
petrae, Vulg. Exod. 33, 22; id. Jer. 13, 4.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
forāmen inis, n
1 FOR-, an opening, aperture, orifice, hole : in eo (scuto) foramina, Cs.: tibia simplex foramine pauco, H.: foramina tectis Addidit, O.: foramina quae patent ad animum a corpore: operculi foramina, L.
Origins
Proto-Indo-European *bʰerH-der. Latin forō Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Italic *-mn̥ Latin -men Latin forāmen From forō (“to pierce or bore”) + -men (noun-forming suffix).
Descendants
- Catalanforat
- Englishforamen
- Italianforame
- Portugueseburaco
- Portugueseforame
- Portugueseforâmen
- Romanianforamen
- Spanishforamen
- Asturianfurame
- Asturianfuracu
In English words that came into English from forāmen
- foramenforāmen
- foraminatedforaminatus
- foraminalforāmen
- foraminateforāminātus