LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

flūctuātiō

flūctuātiō f (genitive flūctuātiōnis)

Meaning

  1. fluctuation
  2. agitation
  3. wavering, hesitation, vacillation

Declension

declension
formsingularplural
nominativeflūctuātiōflūctuātiōnēs
genitiveflūctuātiōnisflūctuātiōnum
dativeflūctuātiōnīflūctuātiōnibus
accusativeflūctuātiōnemflūctuātiōnēs
ablativeflūctuātiōneflūctuātiōnibus
vocativeflūctuātiōflūctuātiōnēs

fluctŭātĭo, ōnis, f. id.,
I. a vibrating to and fro, a fluctuation (not ante-Aug., and very rare).
I. Lit., a wavering motion, agitation: tunc artus trepidi, inquietae manus, totius corporis fluctuatio, Sen. de Ira, 2, 35, 3.—
II. Trop., wavering, hesitation, vacillation of the mind: in ea fluctuatione animorum opprimi incautos posse, Liv. 9, 25, 6; Vulg. Sirach, 40, 4.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin flūctuātiō From flūctuō + -tiō.

Descendants
  • Catalanfluctuació
  • Englishfluctuation
  • Frenchfluctuation
  • Italianfluttuazione
  • Portugueseflutuação
  • Romanianfluctuație
  • Spanishfluctuación
  • Polishfluktuacja
  • Russianфлуктуация
  • Russianфлюктуация

Quick answers

What does flūctuātiō mean in Latin?
flūctuātiō, a noun, means “fluctuation; agitation; wavering, hesitation, vacillation”.
What is the genitive of flūctuātiō?
The genitive singular is flūctuātiōnis. flūctuātiō is feminine, third declension.