LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

flūctuābundus

flūctuābundus (feminine flūctuābunda, neuter flūctuābundum)
Classical[fɫuːk.tu.aːˈbʊn.dʊs]Ecclesiastical[fluk.tu.aˈbun.dus]

Meaning

  1. adjectivevacillating

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeflūctuābundusflūctuābundaflūctuābundum
genitiveflūctuābundīflūctuābundaeflūctuābundī
dativeflūctuābundōflūctuābundaeflūctuābundō
accusativeflūctuābundumflūctuābundamflūctuābundum
ablativeflūctuābundōflūctuābundāflūctuābundō
vocativeflūctuābundeflūctuābundaflūctuābundum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeflūctuābundīflūctuābundaeflūctuābunda
genitiveflūctuābundōrumflūctuābundārumflūctuābundōrum
dativeflūctuābundīsflūctuābundīsflūctuābundīs
accusativeflūctuābundōsflūctuābundāsflūctuābunda
ablativeflūctuābundīsflūctuābundīsflūctuābundīs
vocativeflūctuābundīflūctuābundaeflūctuābunda

fluctŭābundus, a, um fluctuor,
I. vacillating, Ambros. de Job, 4, 10, 27 fin.

Origins

From flūctuō (“rise in waves, surge”) + -bundus.

Quick answers

What does flūctuābundus mean in Latin?
flūctuābundus, a adjective, means “vacillating”.
How do you pronounce flūctuābundus?
In classical Latin, [fɫuːk.tu.aːˈbʊn.dʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [fluk.tu.aˈbun.dus].