LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

flātō

flātō (present infinitive flātāre, perfect active flātāvī, supine flātātum)
Classical[ˈfɫaː.toː]Ecclesiastical[ˈflaː.to]

Meaning

  1. to blow

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.flātōflātābamflātābōflātāvīflātāveramflātāverō
flātārō
2nd sg.flātāsflātābāsflātābisflātāvistī
flātāstī
flātāverās
flātārās
flātāveris
3rd sg.flātatflātābatflātābitflātāvitflātāverat
flātārat
flātāverit
flātārit
1st pl.flātāmusflātābāmusflātābimusflātāvimusflātāverāmusflātāverimus
flātārimus
2nd pl.flātātisflātābātisflātābitisflātāvistis
flātāstis
flātāverātis
flātārātis
flātāveritis
flātāritis
3rd pl.flātantflātābantflātābuntflātāvērunt
flātāvēre, flātārunt
flātāverant
flātārant
flātāverint
flātārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.flātemflātāremflātāverim
flātārim
flātāvissem
flātāssem
2nd sg.flātēsflātārēsflātāverīsflātāvissēs
flātāssēs
3rd sg.flātetflātāretflātāverit
flātārit
flātāvisset
flātāsset
1st pl.flātēmusflātārēmusflātāverīmus
flātārīmus
flātāvissēmus
flātāssēmus
2nd pl.flātētisflātārētisflātāverītis
flātārītis
flātāvissētis
flātāssētis
3rd pl.flātentflātārentflātāverint
flātārint
flātāvissent
flātāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.flātorflātābarflātābor
2nd sg.flātāris
flātāre
flātābāris
flātābāre
flātāberis
flātābere
3rd sg.flātāturflātābāturflātābitur
1st pl.flātāmurflātābāmurflātābimur
2nd pl.flātāminīflātābāminīflātābiminī
3rd pl.flātanturflātābanturflātābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.flāterflātārer
2nd sg.flātēris
flātēre
flātārēris
flātārēre
3rd sg.flātēturflātārētur
1st pl.flātēmurflātārēmur
2nd pl.flātēminīflātārēminī
3rd pl.flātenturflātārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.flātāflātāre
pres. 2nd pl.flātāteflātāminī
fut. 2nd sg.flātātōflātātor
fut. 3rd sg.flātātōflātātor
fut. 2nd pl.flātātōte—
fut. 3rd pl.flātantōflātantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveflātāreflātārī
perfect infinitiveflātāvisse
flātāsse
flātātum esse
future infinitiveflātātūrum esseflātātum īrī
present participleflātāns—
perfect participle—flātātus
flātāta, flātātā, flātātae, flātātam, flātātārum, flātātās, flātātī, flātātōrum, flātātōs
future participleflātātūrus
flātātūra, flātātūrā, flātātūrae, flātātūram, flātātūrārum, flātātūrās, flātātūre, flātātūrī, flātātūrīs, flātātūrō, flātātūrōrum, flātātūrōs, flātātūrum
flātandus
flātanda, flātandā, flātandae, flātandam, flātandārum, flātandās, flātande, flātandīs, flātandōrum, flātandōs
gerundflātandī, flātandō, flātandumsupineflātātum, flātātū

flāto, āre, v. freq. a. id.,
I. to blow.
I. Lit.: cantores tibia calamoque flatantes, Arn. 2, p. 69.—
II. Trop., August. Conf. 7, 6 med.

Origins

Late Latin. Frequentative of flō through its past participle, flātus.

Italo-Romance
  • Italianfiatare
  • Neapolitansciatà
  • Sicilianciatari

Quick answers

What does flātō mean in Latin?
flātō, a verb, means “to blow”.
What are the principal parts of flātō?
flātō, flātāre, flātāvī, flātātum (first conjugation).
How do you pronounce flātō?
In classical Latin, [ˈfɫaː.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈflaː.to].