nounfirst/second-declension adjective
flammivomus
flammivomus (feminine flammivoma, neuter flammivomum, comparative flammivomior, superlative flammivomissimus)
Classical[fɫamˈmɪ.wɔ.mʊs]Ecclesiastical[flamˈmiː.vo.mus]
Meaning
- adjectiveVomiting flames.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | flammivomus flammivoma, flammivomum | flammivomī flammivomae, flammivoma |
| genitive | flammivomī flammivomae | flammivomōrum flammivomārum |
| dative | flammivomō flammivomae | flammivomīs |
| accusative | flammivomum flammivomam | flammivomōs flammivomās, flammivoma |
| ablative | flammivomō flammivomā | flammivomīs |
| vocative | flammivome flammivoma, flammivomum | flammivomī flammivomae, flammivoma |
flammĭvŏmus, a, um, adj. flamma + vomo,
I. vomiting flames, Mart. Cap. 1, § 70; Juvenc. 23 praef.
Origins
From flamma (“flame”) + vomō, vomere (“vomit”, verb).
In English words that came into English from flammivomus
- flammivomousflammivomus