noun · masculinefirst declension
fimicola
fimicola m (genitive fimicolae)
Classical[fɪˈmɪ.kɔ.ɫa]Ecclesiastical[fiˈmiː.ko.la]
Meaning
- New Latinmasculinedung-dweller
Agaricus fimicola: gregarius, pileo subcarnoso hemisphaerico rufescente-alutaceo, lamellis latiusculis fuscis, stipite fistuloso nitido pileo concolore.
1801, Christiaan Hendrik Persoon, Synopsis Methodica Fungorum, I, page 412:
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | fimicola | fimicolae |
| genitive | fimicolae | fimicolārum |
| dative | fimicolae | fimicolīs |
| accusative | fimicolam | fimicolās |
| ablative | fimicolā | fimicolīs |
| vocative | fimicola | fimicolae |
Origins
Proto-Indo-European *kʷelh₁- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *kʷélh₁eti Proto-Italic *kʷelō Latin colō Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-eh₂ Proto-Italic *-ā Latin -a Latin -cola Latin fimicola From fimum (“dung”) + -cola (“dweller”).