noun · neutersecond declension
fimētum
fimētum n (genitive fimētī)
Classical[fɪˈmeː.tũː]Ecclesiastical[fiˈmɛː.tum]
Meaning
- a dunghill
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | fimētum | fimēta |
| genitive | fimētī | fimētōrum |
| dative | fimētō | fimētīs |
| accusative | fimētum | fimēta |
| ablative | fimētō | fimētīs |
| vocative | fimētum | fimēta |
fĭmētum, i, n. fimus,
I. a dung-hill, Plin. 10, 54, 75, § 153; 17, 9, 8, § 57; 24, 19, 110, § 171.
Origins
From fimus (“dung”) + -ētum (“place of”).
Descendants
- Englishfimetarious
- Englishfimetic
- Spanishfimeto