adjectivefirst/second-declension adjective
fimbriātus
fimbriātus (feminine fimbriāta, neuter fimbriātum)
Classical[fɪm.briˈaː.tʊs]Ecclesiastical[fim.briˈaː.tus]
Meaning
- adjectiveobsoleteFibrous, fringed.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fimbriātus | fimbriāta | fimbriātum |
| genitive | fimbriātī | fimbriātae | fimbriātī |
| dative | fimbriātō | fimbriātae | fimbriātō |
| accusative | fimbriātum | fimbriātam | fimbriātum |
| ablative | fimbriātō | fimbriātā | fimbriātō |
| vocative | fimbriāte | fimbriāta | fimbriātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fimbriātī | fimbriātae | fimbriāta |
| genitive | fimbriātōrum | fimbriātārum | fimbriātōrum |
| dative | fimbriātīs | fimbriātīs | fimbriātīs |
| accusative | fimbriātōs | fimbriātās | fimbriāta |
| ablative | fimbriātīs | fimbriātīs | fimbriātīs |
| vocative | fimbriātī | fimbriātae | fimbriāta |
fimbrĭātus, a, um, adj. fimbriae,
I. fibrous, fringed (post-Aug.):
folia, Plin. 21, 15, 55, § 92: capillus (milii), id. 18, 7, 10, § 53: usus est lato clavo ad manus fimbriato, Suet. Caes. 45: flagrum, App. M. 8, p. 214.Fimbrĭātus, a, um, adj. Fimbria,
I. made a Fimbria of, Asin. ap. Quint. 8, 3, 32 Spald. N. cr.; cf. Figulatus.
Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin fimbriātus From fimbriae (“fibers, threads, fringe”) + -ātus (“-ate”, adjectival suffix).
Descendants
- Catalanfimbriat
- Englishfimbriate
- Frenchfimbrié
- Italianfimbriato
- Portuguesefimbrado
- Portuguesefimbriado
- Romanianfrâmbiat
- TranslingualSpecial:Search/fimbriatus
In English words that came into English from fimbriātus
- fimbriatefimbriātus