noun · neutersecond declension
filictum
filictum n (genitive filictī)
Classical[fɪˈlɪk.tũː]Ecclesiastical[fiˈlik.tum]
Meaning
- neuterfernbrake, stand of ferns.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | filictum | filicta |
| genitive | filictī | filictōrum |
| dative | filictō | filictīs |
| accusative | filictum | filicta |
| ablative | filictō | filictīs |
| vocative | filictum | filicta |
fĭlictum or fĭlectum, i, n. filix,
I. a place abounding in ferns, Col. 2, 2, 8; Pall. 9, 3.
Origins
From filix (“fern”) + -tum.
Ibero-Romance
- Portuguesefalentofrom Mirandese faleito
- Portuguesefeto
- Portuguesefento
- Portuguesefeito
- Portuguesefieito
- Portugueseféntão
- Spanishhelecho
- Asturianfelechu
- Asturianfeleichu
- Asturianfelenchu
Italo-Romance
- Corsicanfiletta
Rhaeto-Romance
- Friulianfelet