LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

figūrō

figūrō (present infinitive figūrāre, perfect active figūrāvī, supine figūrātum)
Classical[fɪˈɡuː.roː]Ecclesiastical[fiˈɡuː.ro]

Meaning

  1. to form, fashion, shape

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Figura · Forma · Species

Figura (from fingere, φέγγειν,) denotes shape altogether indifferently, in its mathematical relation, as far as it possesses a definite outline, like σχῆμα; whereas forma (φόριμος, φόρημα,) denotes it in an æsthetical relation, as far as it is a visible stamp and copy of an interior substance, to which it corresponds, like μορφή; lastly, species, in its physical relation, as far as it stands opposed to the inner invisible substance, which it covers as a mere outside, like εἶδος. Hence figurare means to shape, that is, to give a definite outline to a formless mass; whereas formare means to form, that is, to give the right shape to an unwrought mass; and lastly, speciem addere means to bedeck any thing, in the old sense of the word, that is, to give to a mass already formed an exterior that shall attract the eye. According to this explanation figura refers exclusively to the outline or lineaments, whilst forma, or at least species, involves color, size, and the like. (iii. 25.)

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.figūrōfigūrābamfigūrābōfigūrāvīfigūrāveramfigūrāverō
figūrārō
2nd sg.figūrāsfigūrābāsfigūrābisfigūrāvistī
figūrāstī
figūrāverās
figūrārās
figūrāveris
3rd sg.figūratfigūrābatfigūrābitfigūrāvitfigūrāverat
figūrārat
figūrāverit
figūrārit
1st pl.figūrāmusfigūrābāmusfigūrābimusfigūrāvimusfigūrāverāmusfigūrāverimus
figūrārimus
2nd pl.figūrātisfigūrābātisfigūrābitisfigūrāvistis
figūrāstis
figūrāverātis
figūrārātis
figūrāveritis
figūrāritis
3rd pl.figūrantfigūrābantfigūrābuntfigūrāvērunt
figūrāvēre, figūrārunt
figūrāverant
figūrārant
figūrāverint
figūrārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.figūremfigūrāremfigūrāverim
figūrārim
figūrāvissem
figūrāssem
2nd sg.figūrēsfigūrārēsfigūrāverīsfigūrāvissēs
figūrāssēs
3rd sg.figūretfigūrāretfigūrāverit
figūrārit
figūrāvisset
figūrāsset
1st pl.figūrēmusfigūrārēmusfigūrāverīmus
figūrārīmus
figūrāvissēmus
figūrāssēmus
2nd pl.figūrētisfigūrārētisfigūrāverītis
figūrārītis
figūrāvissētis
figūrāssētis
3rd pl.figūrentfigūrārentfigūrāverint
figūrārint
figūrāvissent
figūrāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.figūrorfigūrābarfigūrābor
2nd sg.figūrāris
figūrāre
figūrābāris
figūrābāre
figūrāberis
figūrābere
3rd sg.figūrāturfigūrābāturfigūrābitur
1st pl.figūrāmurfigūrābāmurfigūrābimur
2nd pl.figūrāminīfigūrābāminīfigūrābiminī
3rd pl.figūranturfigūrābanturfigūrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.figūrerfigūrārer
2nd sg.figūrēris
figūrēre
figūrārēris
figūrārēre
3rd sg.figūrēturfigūrārētur
1st pl.figūrēmurfigūrārēmur
2nd pl.figūrēminīfigūrārēminī
3rd pl.figūrenturfigūrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.figūrāfigūrāre
pres. 2nd pl.figūrātefigūrāminī
fut. 2nd sg.figūrātōfigūrātor
fut. 3rd sg.figūrātōfigūrātor
fut. 2nd pl.figūrātōte—
fut. 3rd pl.figūrantōfigūrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivefigūrārefigūrārī
perfect infinitivefigūrāvisse
figūrāsse
figūrātum esse
future infinitivefigūrātūrum essefigūrātum īrī
present participlefigūrāns—
perfect participle—figūrātus
future participlefigūrātūrus
figūrātūra, figūrātūrā, figūrātūrae, figūrātūram, figūrātūrārum, figūrātūrās, figūrātūre, figūrātūrī, figūrātūrīs, figūrātūrō, figūrātūrōrum, figūrātūrōs, figūrātūrum
figūrandus
figūranda, figūrandā, figūrandae, figūrandam, figūrandārum, figūrandās, figūrande, figūrandīs, figūrandōrum, figūrandōs
gerundfigūrandī, figūrandō, figūrandumsupinefigūrātum, figūrātū

fĭgūro, āvi, ātum, 1, v. a. figura,
I. to form, fashion, shape (rare but class.).
I. Lit.: mundum ea forma figuravit, qua una omnes reliquae formae concluduntur, Cic. Univ. 6: aes in habitum statuae, Sen. Ep. 65: medullas in lapidis naturam, Plin. 36, 22, 45, § 161: caseos, id. 16, 38, 72, § 181: barbam peregrina ratione, Petr. 102.— Absol., Cic. N. D. 1, 39, 110.—
II. Trop.
A. In gen.: voces lingua, to pronounce, utter, Lucr. 4, 550; cf. id. 2, 413: os tenerum pueri balbumque poëta figurat, forms, trains, Hor. Ep. 2, 1, 126: dum tempora nostra figurat, represents, Prud. Psych. 66.—
B. In partic.
1. To imagine, fancy, picture: qui in crepidine viderat Marium in sella figuravit, Sen. Contr. 3, 17 med.: quales ad bella excitanda exeunt Furiae, talem nobis iram figuremus, Sen. Ira, 2, 35 med.: inanes species anxio animo, Curt. 7, 1 fin.—
2. In rhet. lang., to adorn with figures: tam translatis verbis quam propriis figuratur oratio, Quint. 9, 1, 9: plurima mutatione figuramus, id. 10, 1, 12.— Absol.: affectus efficaciter movit, figurabat egregie, Sen. Contr. 3 praef.—Hence, fĭgū-rātus, a, um, P. a.
A. Lit., formed, fashioned, shaped: boum ipsa terga declarant non esse se ad onus accipiendum figurata, Cic. N. D. 2, 63, 159: (hominis) ita figuratum corpus, id. Fin. 5, 12, 34: signum in modum Liburnae figuratum, Tac. G. 9: venter ei, qui a periculo tutus est, reddit mollia, figurata, well-formed stools, Cels. 2, 3; 2, 8 med.—Of a word, derived: dicatur a Graeca voce figurata esse, Gai. Inst. 3, 93 fin.—
B. Trop., of speech, figurative (not in Cic., but very freq. in Quint.): oratio ἐσχηματισμένη, id est figurata (opp. ἀσχημάτιστος, figuris carens), Quint. 9, 1, 13; cf. id. 8, 3, 59: verba, id. 8, 1, 1; 9, 2, 7: controversiae, id. 9, 2, 65; 88; 9, 1, 14.—Adv. (acc. to B.), figuratively; in two forms: fĭgūrāto, Tert. adv. Marc. 3, 14 al.: fĭgūrāte, Ascon. ap. Cic. Verr. 2, 6: figuratius, Sid. Ep. 5, 8.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin figuro From figūra + -ō.

In English words that came into English from figūrō

  • configurationcōnfigūrātiō
  • configureconfigurare
  • prefigurepraefigurare
  • figurationfigūrō
  • configuratecōnfigūrātus

Quick answers

What does figūrō mean in Latin?
figūrō, a verb, means “to form, fashion, shape”.
What are the principal parts of figūrō?
figūrō, figūrāre, figūrāvī, figūrātum (first conjugation).
How do you pronounce figūrō?
In classical Latin, [fɪˈɡuː.roː]; in ecclesiastical (church) Latin, [fiˈɡuː.ro].
Which English words come from figūrō?
English words that go back to Latin figūrō include figuration, configure, prefigure, configurate and configuration.