verbsecond conjugation
fidēiubeō
fidēiubeō (present infinitive fidēiubēre, perfect active fidēiussī, supine fidēiussum)
Classical[fɪ.deːˈjʊ.be.oː]Ecclesiastical[fi.deˈjuː.be.o]
Meaning
- to be surety or bail; give or go bail for
Conjugation conjugation 2
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fidēiubeō | fidēiubēbam | fidēiubēbō | fidēiussī | fidēiusseram | fidēiusserō |
| 2nd sg. | fidēiubēs | fidēiubēbās | fidēiubēbis | fidēiussistī | fidēiusserās | fidēiusseris |
| 3rd sg. | fidēiubet | fidēiubēbat | fidēiubēbit | fidēiussit | fidēiusserat | fidēiusserit |
| 1st pl. | fidēiubēmus | fidēiubēbāmus | fidēiubēbimus | fidēiussimus | fidēiusserāmus | fidēiusserimus |
| 2nd pl. | fidēiubētis | fidēiubēbātis | fidēiubēbitis | fidēiussistis | fidēiusserātis | fidēiusseritis |
| 3rd pl. | fidēiubent | fidēiubēbant | fidēiubēbunt | fidēiussērunt fidēiussēre | fidēiusserant | fidēiusserint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | fidēiubeam | fidēiubērem | fidēiusserim | fidēiussissem |
| 2nd sg. | fidēiubeās | fidēiubērēs | fidēiusserīs | fidēiussissēs |
| 3rd sg. | fidēiubeat | fidēiubēret | fidēiusserit | fidēiussisset |
| 1st pl. | fidēiubeāmus | fidēiubērēmus | fidēiusserīmus | fidēiussissēmus |
| 2nd pl. | fidēiubeātis | fidēiubērētis | fidēiusserītis | fidēiussissētis |
| 3rd pl. | fidēiubeant | fidēiubērent | fidēiusserint | fidēiussissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | fidēiubeor | fidēiubēbar | fidēiubēbor |
| 2nd sg. | fidēiubēris fidēiubēre | fidēiubēbāris fidēiubēbāre | fidēiubēberis fidēiubēbere |
| 3rd sg. | fidēiubētur | fidēiubēbātur | fidēiubēbitur |
| 1st pl. | fidēiubēmur | fidēiubēbāmur | fidēiubēbimur |
| 2nd pl. | fidēiubēminī | fidēiubēbāminī | fidēiubēbiminī |
| 3rd pl. | fidēiubentur | fidēiubēbantur | fidēiubēbuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | fidēiubear | fidēiubērer |
| 2nd sg. | fidēiubeāris fidēiubeāre | fidēiubērēris fidēiubērēre |
| 3rd sg. | fidēiubeātur | fidēiubērētur |
| 1st pl. | fidēiubeāmur | fidēiubērēmur |
| 2nd pl. | fidēiubeāminī | fidēiubērēminī |
| 3rd pl. | fidēiubeantur | fidēiubērentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | fidēiubē | fidēiubēre |
| pres. 2nd pl. | fidēiubēte | fidēiubēminī |
| fut. 2nd sg. | fidēiubētō | fidēiubētor |
| fut. 3rd sg. | fidēiubētō | fidēiubētor |
| fut. 2nd pl. | fidēiubētōte | — |
| fut. 3rd pl. | fidēiubentō | fidēiubentor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | fidēiubēre | fidēiubērī |
| perfect infinitive | fidēiussisse | fidēiussum esse |
| future infinitive | fidēiussūrum esse | fidēiussum īrī |
| present participle | fidēiubēns | — |
| perfect participle | — | fidēiussus fidēiussa, fidēiussā, fidēiussae, fidēiussam, fidēiussārum, fidēiussās, fidēiusse, fidēiussīs, fidēiussō, fidēiussōrum, fidēiussōs |
| future participle | fidēiussūrus fidēiussūra, fidēiussūrā, fidēiussūrae, fidēiussūram, fidēiussūrārum, fidēiussūrās, fidēiussūre, fidēiussūrī, fidēiussūrīs, fidēiussūrō, fidēiussūrōrum, fidēiussūrōs, fidēiussūrum | fidēiubendus fidēiubenda, fidēiubendā, fidēiubendae, fidēiubendam, fidēiubendārum, fidēiubendās, fidēiubende, fidēiubendīs, fidēiubendōrum, fidēiubendōs |
gerundfidēiubendī, fidēiubendō, fidēiubendumsupinefidēiussum, fidēiussū
fĭdĕ-jŭbĕo (also separately fide ju-beo), jussi, jussum, 2, v. n. fides, jurid. t. t.,
I. to be surety or bail, to give or go bail for any one:
filiusfamilias pro patre poterit fidejubere, Dig. 46, 1, 10: servus inscio domino pro quodam fidejusserat et eo nomine pecuniam solverat, ib. 19; Ambros. de Tob. 12, 59.—Separate: fidejussores et ita interrogantur: ID FIDE TVA ESSE IVBES? Dig. 45, 1, 75, § 6; cf. Gai. Inst. 3, 115: quare scias, quodcumque ab ea ex hac causa stipulatus fueris, id me mea fide jussisse, ib. 17, 1, 60.—Pass. impers.: pro quibus fidejussum est, Dig. 46, 1, 2: qui fidejusserit, ib. 46, 3, 38 fin.Origins
Proto-Indo-European *h₂ey- Proto-Indo-European *-u Proto-Indo-European *h₂óyu Proto-Indo-European *h₂yew- Proto-Indo-European *Hyewdʰ- Proto-Indo-European *-yeti Proto-Indo-European *-éyeti Proto-Indo-European *Hyowdʰéyeti Proto-Italic *jouðeō Old Latin ioubeō Latin iubeō Latin fidēiubeō From fidēs (“faith; trust”) + iubeō (“order”).
In English words that came into English from fidēiubeō
- fidejussorfīdēiussor
- fidejussionfideiussiō