noun · masculinethird declension
fictor
fictor m (genitive fictōris)
Meaning
- masculinemaker (especially of statuary images)
- masculinecreator
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | fictor fictrīx | fictōrēs fictrīcēs |
| genitive | fictōris fictrīcis | fictōrum fictrīcum |
| dative | fictōrī fictrīcī | fictōribus fictrīcibus |
| accusative | fictōrem fictrīcem | fictōrēs fictrīcēs |
| ablative | fictōre fictrīce | fictōribus fictrīcibus |
| vocative | fictor fictrīx | fictōrēs fictrīcēs |
fictor, ōris, m. fingo,
I. one who makes images of clay, wood, wax, etc., an imagemaker, statuary.
I. (Syn.: pictor, scalptor, sculptor, plastes, statuarius.) Lit.
A. In gen.:
deos ea facie novimus, qua pictores fictoresque voluerunt, Cic. N. D. 1, 29, 81; id. Fragm. ap. Lact. 2, 8, p. 120 Bip.— B. In partic. in relig. lang., a baker of offering-cakes:
apud Ennium: Libaque, fictores, Argeos et tutulatos ... Fictores dicti a fingendis libis, Varr. L. L. 7, § 44 Müll. (cf. Ann. v. 124 ed. Vahl.); so Inscr. Orell. 934; 2281; 2458; cf. Cic. Dom. 54, 139. —2. A maker, creator, Vulg. Isa. 29, 16; 45, 9.—
II. Trop.
A. In gen., a maker, former (Plautin.):
(fortunae) ... vitae agundae, Plaut. Trin. 2, 2, 85 sq.: omnium Legum atque jurium, id. Ep. 3, 4, 86: somniorum, Vulg. Deut. 13, 5.—B. In partic., a feigner:
fandi fictor Ulixes, a master of deceit, Verg. A. 9, 602.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
fictor ōris, m
FIG-, a moulder, sculptor, image-maker, statuary : deos eā facie novimus, quā fictores voluerunt: fandi fictor Ulixes, master of deceit , V.
Origins
fictus, perfect passive participle of fingō (“to form, make”) + -tor
In English words that came into English from fictor
- fictorfictor