LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

fictilis

fictilis (neuter fictile)
Classical[ˈfɪk.tɪ.lɪs]Ecclesiastical[ˈfik.ti.lis]

Meaning

  1. two terminationmade of clay, ceramic, pottery, earthenware

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativefictilisfictilisfictile
genitivefictilisfictilisfictilis
dativefictilīfictilīfictilī
accusativefictilemfictilemfictile
ablativefictilīfictilīfictilī
vocativefictilisfictilisfictile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativefictilēsfictilēsfictilia
genitivefictiliumfictiliumfictilium
dativefictilibusfictilibusfictilibus
accusativefictilīs
fictilēs
fictilīs
fictilēs
fictilia
ablativefictilibusfictilibusfictilibus
vocativefictilēsfictilēsfictilia

fictĭlis, e, adj. fictus, from fingo,
I. made of clay, earthen, fictile.
I. Adj.: si id in ceris fingeretur aut fictilibus figuris, Cic. N. D. 1, 26, 71: Summanus, id. Div. 1, 10, 16: vasa, id. Att. 6, 1, 13: pocula, Tib. 1, 1, 39: dolia, Plin. 35, 12, 46, § 158: olla rudis fictilis, Varr. ap. Non. p. 223.—Jestingly applied to labelled wine-bottles: ibi tu videas litteratas fictiles epistolas, Pice signatas, Plaut. Poen. 4, 2, 14.—
II. Subst.: fic-tĭle, is, and more freq. in plur., fictĭlĭa, ĭum, n.
A. An earthen vessel: balsamum novo fictili conditur, Plin. 12, 25, 54, § 116; 29, 6, 39, § 134: omnia fictilibus (ponuntur), Ov. M. 8, 670; Juv. 3, 168; 10, 26.—
B. Earthen figures of deities: antefixa fictilia deorum Romanorum, Liv. 34, 4, 4; cf. Plin. 34, 7, 16, § 34; 35, 12, 45, § 157.

Origins

From fict- (perfect passive participial stem of fingō (“to fashion, mold, form”)) + -ilis (suffix forming adjectives).

Quick answers

What does fictilis mean in Latin?
fictilis, a adjective, means “made of clay, ceramic, pottery, earthenware”.
How do you pronounce fictilis?
In classical Latin, [ˈfɪk.tɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfik.ti.lis].