adjectivefirst/second-declension adjective
fētulentus
fētulentus (feminine fētulenta, neuter fētulentum)
Classical[feː.tʊˈɫɛn.tʊs]Ecclesiastical[fe.tuˈlɛn.tus]
Meaning
- adjectiveobsoletestinking
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fētulentus | fētulenta foetulenta | fētulentum foetulentum |
| genitive | fētulentī foetulentī | fētulentae foetulentae | fētulentī foetulentī |
| dative | fētulentō foetulentō | fētulentae foetulentae | fētulentō foetulentō |
| accusative | fētulentum foetulentum | fētulentam foetulentam | fētulentum foetulentum |
| ablative | fētulentō foetulentō | fētulentā foetulentā | fētulentō foetulentō |
| vocative | fētulente foetulente | fētulenta foetulenta | fētulentum foetulentum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fētulentī foetulentī | fētulentae foetulentae | fētulenta foetulenta |
| genitive | fētulentōrum foetulentōrum | fētulentārum foetulentārum | fētulentōrum foetulentōrum |
| dative | fētulentīs foetulentīs | fētulentīs foetulentīs | fētulentīs foetulentīs |
| accusative | fētulentōs foetulentōs | fētulentās foetulentās | fētulenta foetulenta |
| ablative | fētulentīs foetulentīs | fētulentīs foetulentīs | fētulentīs foetulentīs |
| vocative | fētulentī foetulentī | fētulentae foetulentae | fētulenta foetulenta |
fētŭlentus (faet-, foet-), a, um, adj. feteo,
I. stinking, fetulent (post-class.), App. Mag. p. 277:
viscera, Arn. 7, 225.Origins
From fēteō (“to stink”) + -ulentus (“full of, abounding in”). The ending -ulentus is usually suffixed to nouns, but this postclassical formation appears to be in analogy with other such adjectives.