proper nounsecond declension
Fānum Fortūnae
Fānum Fortūnae n sg (genitive Fānī Fortūnae)
Classical[ˈfaː.nũː fɔrˈtuː.nae̯]Ecclesiastical[ˈfaː.num forˈtuː.ne]
Meaning
- a city in Umbria, on the left bank of the river Metaurus, now Fano
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Fānum Fortūnae | — |
| genitive | Fānī Fortūnae | — |
| dative | Fānō Fortūnae | — |
| accusative | Fānum Fortūnae | — |
| ablative | Fānō Fortūnae | — |
| vocative | Fānum Fortūnae | — |
| locative | Fānī Fortūnae | — |
Origins
From fānum (“temple”) + Fortūna (“Fortune (goddess)”).