LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

fāmōsus

fāmōsus (feminine fāmōsa, neuter fāmōsum, superlative fāmōsissimus)
Classical[faːˈmoː.sʊs]Ecclesiastical[faˈmɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectivefamed, celebrated, noted, renowned, famous
  2. adjectiveinfamous, notorious

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativefāmōsusfāmōsafāmōsum
genitivefāmōsīfāmōsaefāmōsī
dativefāmōsōfāmōsaefāmōsō
accusativefāmōsumfāmōsamfāmōsum
ablativefāmōsōfāmōsāfāmōsō
vocativefāmōsefāmōsafāmōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativefāmōsīfāmōsaefāmōsa
genitivefāmōsōrumfāmōsārumfāmōsōrum
dativefāmōsīsfāmōsīsfāmōsīs
accusativefāmōsōsfāmōsāsfāmōsa
ablativefāmōsīsfāmōsīsfāmōsīs
vocativefāmōsīfāmōsaefāmōsa

fāmōsus, a, um, adj. fama,
I. much talked of (well or ill), i. e. famed, celebrated.
I. In a good sense, famous, renowned (not ante-Aug.): famosae mortis amorem , Hor. A. P. 469: mors Junii Blaesi, Tac. H. 3, 38: vir secundis adversisque juxta famosus, id. ib. 1, 10: urbs (Hierosolyma), id. ib. 5, 2 init.: equi, Suet. Calig. 19: victoria, Flor. 3, 7, 6 Duk.; App. M. 11, p. 267: causa (with pulchra), Plin. Ep. 6, 23, 1; 2, 11, 1; 9, 13, 11.—Sup.: templum, Vulg. 2 Macc. 2, 23.—
II. In a bad sense.
A. Infamous, notorious (class.): qui etiam me miserum famosum facit flagitiis suis, Plaut. Fragm. ap. Non. 305, 28: me ad famosas vetuit mater accedere, i. e. meretrices, Poët. ap. Cic. de Or. 2, 68, 277; cf. Cic. Fragm. ap. Non. 306, 5 (Rep. 4, 6 ed. Mos.): famosam veneficiis Martinam, Tac. A. 3, 7; Cato ap. Gell. 9, 12, 7; cf.: et formosus homo fuit et famosus, Lucil. ap. Non. 305, 31: famosa impudensque largitio regis, Sall. J. 15, 5: Hymen, Ov. H. 9, 134 al.—Esp. law t. t., without reputation, Cod. 5, 40, 9; cf. infamia.—
B. Transf., actively, defamatory, slanderous, scandalous (perh. not ante-Aug.): cognitionem de famosis libellis tractavit, libels, Tac. A. 1, 72: probris, id. ib. 11, 25: delationibus, id. ib. 4, 41; so, libelli, Suet. Aug. 55; cf.: de injuriis et libellis famosis, Dig. 46, tit. 46; Cod. Th. 9, 34, 7; Cod. Just. 9, 36, 1: carmen, a lampoon, pasquinade, Hor. Ep. 1, 19, 31: epigrammata, Suet. Caes. 73.—Sup., App. Mag. p. 324; Spart. Hadr. 15.—Adv.: fāmōse (acc. to I.), with fame or glory (post-class. and very rare), Aur. Vict. Caes. 20 med.—Comp.: morbum famosius curare, Tert. adv. Marc. 1, 22.

Origins

From fāma (“fame”) + -ōsus (adjectival suffix).

Descendants
  • Catalanfamós
  • Germanfamos
  • Englishfamous
  • Italianfamoso
  • Frenchfameuxfrom Old French fameus
  • Portuguesefamoso
  • Romanianfaimos
  • Spanishfamoso
  • Asturianfamosu
  • Extremaduranfamosu

In English words that came into English from fāmōsus

  • famousfāmōsus

Quick answers

What does fāmōsus mean in Latin?
fāmōsus, a adjective, means “famed, celebrated, noted, renowned, famous; infamous, notorious”.
How do you pronounce fāmōsus?
In classical Latin, [faːˈmoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [faˈmɔː.s̬us].