adjectivefirst/second-declension adjective
fāgineus
fāgineus (feminine fāginea, neuter fāgineum)
Classical[faːˈɡɪ.ne.ʊs]Ecclesiastical[faˈd͡ʒiː.ne.us]
Meaning
- adjectiveof beech, beechen, resembling a beech.
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fāgineus | fāginea fāgina | fāgineum fāginum |
| genitive | fāgineī fāginī | fāgineae fāginae | fāgineī fāginī |
| dative | fāgineō fāginō | fāgineae fāginae | fāgineō fāginō |
| accusative | fāgineum fāginum | fāgineam fāginam | fāgineum fāginum |
| ablative | fāgineō fāginō | fāgineā fāginā | fāgineō fāginō |
| vocative | fāginee fāgine | fāginea fāgina | fāgineum fāginum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | fāgineī fāginī | fāgineae fāginae | fāginea fāgina |
| genitive | fāgineōrum fāginōrum | fāgineārum fāginārum | fāgineōrum fāginōrum |
| dative | fāgineīs fāginīs | fāgineīs fāginīs | fāgineīs fāginīs |
| accusative | fāgineōs fāginōs | fāgineās fāginās | fāginea fāgina |
| ablative | fāgineīs fāginīs | fāgineīs fāginīs | fāgineīs fāginīs |
| vocative | fāgineī fāginī | fāgineae fāginae | fāginea fāgina |
fāgĭnĕus, a, um, adj. id.,
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
fāgineus adj.
fagus, of beech, beechen : frons, O.
Origins
From fāgus (“beech”), suffixed with the unproductive -ineus following Ancient Greek φηγινέος (phēginéos), a variant of φήγινος (phḗginos, “oaken”). Formations such as oleāgineus (“of olives”) may have played a role in reinforcing the ending. A direct borrowing from Ancient Greek is to be excluded on phonological and semantical grounds.