noun · femininethird declension
faenerātiō
faenerātiō f (genitive faenerātiōnis)
Classical[fae̯.nɛˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[fe.neˈrat.t͡si.o]
Meaning
- usury
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | faenerātiō | faenerātiōnēs |
| genitive | faenerātiōnis | faenerātiōnum |
| dative | faenerātiōnī | faenerātiōnibus |
| accusative | faenerātiōnem | faenerātiōnēs |
| ablative | faenerātiōne | faenerātiōnibus |
| vocative | faenerātiō | faenerātiōnēs |
faenĕrātĭo (less correctly fēn-, foen-), ōnis, f. id.,
I. a lending on interest, usury (class.):
haec pecunia tota ab honoribus translata est in quaestum et faenerationem, Cic. Fl. 23, 56: nec enim, si tuam ob causam cuiquam commodes, beneficium illud habendum est, sed faeneratio, id. Fin. 2, 35, 117; Cic. Verr. 2, 3, 72, § 168; Col. 1 praef. § 8.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
faenerātiō (fēn-) ōnis, f
faeneror, a lending on interest, usury : pecuniae publicae.—Fig. (opp. beneficium).
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin faenerātiō From faenerō + -tiō.
In English words that came into English from faenerātiō
- fenerationfaenerationem