LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

faenerātiō

faenerātiō f (genitive faenerātiōnis)
Classical[fae̯.nɛˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[fe.neˈrat.t͡si.o]

Meaning

  1. usury

Declension

declension
formsingularplural
nominativefaenerātiōfaenerātiōnēs
genitivefaenerātiōnisfaenerātiōnum
dativefaenerātiōnīfaenerātiōnibus
accusativefaenerātiōnemfaenerātiōnēs
ablativefaenerātiōnefaenerātiōnibus
vocativefaenerātiōfaenerātiōnēs

faenĕrātĭo (less correctly fēn-, foen-), ōnis, f. id.,
I. a lending on interest, usury (class.): haec pecunia tota ab honoribus translata est in quaestum et faenerationem, Cic. Fl. 23, 56: nec enim, si tuam ob causam cuiquam commodes, beneficium illud habendum est, sed faeneratio, id. Fin. 2, 35, 117; Cic. Verr. 2, 3, 72, § 168; Col. 1 praef. § 8.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin faenerātiō From faenerō + -tiō.

In English words that came into English from faenerātiō

  • fenerationfaenerationem

Quick answers

What does faenerātiō mean in Latin?
faenerātiō, a noun, means “usury”.
What is the genitive of faenerātiō?
The genitive singular is faenerātiōnis. faenerātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce faenerātiō?
In classical Latin, [fae̯.nɛˈraː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [fe.neˈrat.t͡si.o].