LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

facētia

facētia f (genitive facētiae)
Classical[faˈkeː.ti.a]Ecclesiastical[faˈt͡ʃɛt.t͡si.a]

Meaning

  1. plural normallyjest, wit, humour

Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms

Lepidus · Facetus · Festivus · Salsus · Dicax · Cavillator

Lepos, facetiæ, and festivitas, denote the harmless wit, which, like humor, is only opposed to seriousness, and is the attribute of a benevolent mind; lepos (from λέπω, λεπτός,) the lightest wit, in opp. to dull gravity; festivitas (from σπαθᾶν) the more cheerful sort of wit, in opp. to gloomy seriousness; facetiæ, the jocund wit, in opp. to sober seriousness; whereas sales, dicacitas, and cavillatio, denote the more pungent wit, which is a sign of an acute intellect; sales (ἅλες) the piquant wit, in opp. to what is flat and trivial, which aims at a point, whether others may be pleasantly or painfully affected by it; dicacitas (from δακεῖν) the satirical wit, which is exercised at the cost of others, yet so that the jest is still the principal aim,—the pain inflicted, only an accidental adjunct; cavillatio, the scoffing wit, in which the mortification of others is the principal aim, the jest only a means and unimportant form. Cic. Orat. 30. Demosthenes non tam dicax fuit, quam facetus. Est autem illud acrioris ingenii, hoc majoris artis. (v. 21).

Declension

declension
formsingularplural
nominativefacētiafacētiae
genitivefacētiaefacētiārum
dativefacētiaefacētiīs
accusativefacētiamfacētiās
ablativefacētiāfacētiīs
vocativefacētiafacētiae

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

facetiis uti, facetum esse
to make witty remarks.

făcētĭa, ae, f. facetus; cf.: argutiae, deliciae,
I. a jest, witticism; drollery, piece of humor.
I. Sing. (ante- and post-class.): haec facetiast, amare inter se rivalis duos, Plaut. Stich. 5, 4, 47: jocularis, Cael. Aur. Tard. 1, 1, 21: facetia sermonis Plauto congruentis, Gell. 3, 3, 3: facetiae habere, res divinas deridere, App. Mag. 56, p. 310, 27. —
II. Plur.: făcētĭae, ārum.
A. A witty or clever thing in action or behavior (Plautin.): mulier, quoi facetiarum cor corpusque sit plenum et doli, Plaut. Mil. 3, 1, 186: fecisti, here, facetias, quom, etc., id. Stich. 5, 2, 7.—
B. Wit, witty sayings, witticisms, pleasantry, drollery, humor, facetiousness (class.; syn.: sal, dicacitas, cavillatio, lepos, urbanitas, comitas): (sales), quorum duo genera sunt, unum facetiarum, alterum dicacitatis, Cic. Or. 26, 87: cum duo genera sint facetiarum ... illa a veteribus superior cavillatio, haec altera dicacitas nominata est, id. de Or. 2, 54, 218: facetiis autem maxime homines delectari, si quando risus conjuncte, re verboque moveatur, id. ib. 2, 61, 248: P. Scipio omnes sale facetiisque superabat, id. Brut. 34, 128: festivitate et facetiis C. Julius et superioribus et aequalibus suis omnibus praestitit, id. ib. 48, 177: sale tuo et lepore et politissimis facetiis pellexisti, id. de Or. 1, 57, 243: accedat oportet lepos quidam facetiaeque, id. ib. 1, 5, 17; cf.: dulces Latini leporis facetiae, Vell. 1, 17, 1: facetiarum quidam lepos, Cic. de Or. 1, 34, 159: facie magis quam facetiis ridiculus, id. Att 1, 13, 2: ego mirifice capior facetiis, maxime nostratibus (corresp. to sales), id. Fam. 9, 15, 2: asperis facetiis illusus, sarcasms, Tac. A. 15, 68; cf. acerbae, id. ib. 5, 2: per facetias incusare aliquem, id. ib. 14, 1.

Origins

From facētus (“witty”) + -ia.

Descendants
  • Frenchfacétie
  • Italianfacezia
  • Portuguesefacécia
  • Romanianfaceție
  • Spanishfacecia
  • Sicilianfacizza
  • Sicilianfacìzzia

In English words that came into English from facētia

  • facetiousfacētia
  • facetiaefacētiae

Quick answers

What does facētia mean in Latin?
facētia, a noun, means “jest, wit, humour”.
What is the genitive of facētia?
The genitive singular is facētiae. facētia is feminine, first declension.
How do you pronounce facētia?
In classical Latin, [faˈkeː.ti.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [faˈt͡ʃɛt.t͡si.a].