noun · femininethird declension
fabricātrīx
fabricātrīx f (genitive fabricātrīcis, masculine fabricātor)
Classical[fa.brɪˈkaː.triːks]Ecclesiastical[fa.briˈkaː.triks]
Meaning
- builder, maker (female)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | fabricātrīx | fabricātrīcēs |
| genitive | fabricātrīcis | fabricātrīcum |
| dative | fabricātrīcī | fabricātrīcibus |
| accusative | fabricātrīcem | fabricātrīcēs |
| ablative | fabricātrīce | fabricātrīcibus |
| vocative | fabricātrīx | fabricātrīcēs |
fā^brĭcātrix, īcis, f. fabricator,
I. she that contrives, devises, or produces (postclass.).—Trop.:
mortis fabricatrix voluptas, Lact. 6, 22, 3; 7, 12; id. Epit. 68, 7.Origins
From fabricō, fabricātum (“to build”, verb) + -trīx f (“-ess”, agentive suffix).