noun · femininethird declension
fābricātiō
fābricātiō f (genitive fābricātiōnis)
Classical[faː.brɪˈkaː.ti.oː]Ecclesiastical[fa.briˈkat.t͡si.o]
Meaning
- structure (something made or formed)
- making (act of)
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | fābricātiō | fābricātiōnēs |
| genitive | fābricātiōnis | fābricātiōnum |
| dative | fābricātiōnī | fābricātiōnibus |
| accusative | fābricātiōnem | fābricātiōnēs |
| ablative | fābricātiōne | fābricātiōnibus |
| vocative | fābricātiō | fābricātiōnēs |
fā^brĭcātio, ōnis, f. id.,
I. a making, framing, structure, manner of construction (rare but class.).
I. Lit.:
si erit tota hominis fabricatio perspecta, Cic. N. D. 2, 54, 133: auri, working, Vulg. Sirach, 32, 8.—In plur.: aedificiorum, Vitr. 2, 1: artificis, id. 9, 2: non sentiunt has injurias et contumelias fabricationis suae dei vestri, Tert. Apol. 12.—Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
fabricātiō ōnis, f
fabricor, a structure, construction : hominis. — Fig., of speech, structure, skilful construction .
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin fābricātiō From fabricō + -tiō.
Descendants
- Catalanfabricació
- Frenchfabrication
- Italianfabbricazione
- Portuguesefabricação
- Romanianfabricație
- Spanishfabricación
- Piedmontesefabricassion
- Venetanfabricassion