LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

exulcerātiō

exulcerātiō f (genitive exulcerātiōnis)
Classical[ɛk.sʊɫ.kɛˈraː.ti.oː]Ecclesiastical[eɡ.zul̠ʲ.t͡ʃeˈrat.t͡si.o]

Meaning

  1. soreness, festering, exulceration
  2. exasperation, aggravation (of pain)

Declension

declension
formsingularplural
nominativeexulcerātiōexulcerātiōnēs
genitiveexulcerātiōnisexulcerātiōnum
dativeexulcerātiōnīexulcerātiōnibus
accusativeexulcerātiōnemexulcerātiōnēs
ablativeexulcerātiōneexulcerātiōnibus
vocativeexulcerātiōexulcerātiōnēs

exulcĕrātĭo, ōnis, f. exulcero,
I. a soreness, festering, exulceration (post-Aug.).
I. Lit.: si nulla exulceratio est, Cels. 4, 22.—In plur.: vesicarum, Plin. 20, 3, 8, § 17.—*
II. Trop.: verebar, ne haec non consolatio sed exulceratio esset, i. e. exasperation, aggravation of pain, Sen. Cons. ad Helv. 1, 4.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin exulcerātiō From exulcerō + -tiō.

Descendants
  • Englishexulceration
  • Frenchexulcération
  • Italianesulcerazione
  • Portugueseexulceração
  • Spanishexulceración

In English words that came into English from exulcerātiō

  • exulcerationexulcerātiō

Quick answers

What does exulcerātiō mean in Latin?
exulcerātiō, a noun, means “soreness, festering, exulceration; exasperation, aggravation (of pain)”.
What is the genitive of exulcerātiō?
The genitive singular is exulcerātiōnis. exulcerātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce exulcerātiō?
In classical Latin, [ɛk.sʊɫ.kɛˈraː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [eɡ.zul̠ʲ.t͡ʃeˈrat.t͡si.o].