noun · femininefirst declension
extrāvagantia
extrāvagantia f (genitive extrāvagantiae)
Classical[ɛk.straː.waˈɡan.ti.a]Ecclesiastical[ek.stra.vaˈɡan.t͡si.a]
Meaning
- extravagance
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | extrāvagantia | extrāvagantiae |
| genitive | extrāvagantiae | extrāvagantiārum |
| dative | extrāvagantiae | extrāvagantiīs |
| accusative | extrāvagantiam | extrāvagantiās |
| ablative | extrāvagantiā | extrāvagantiīs |
| vocative | extrāvagantia | extrāvagantiae |