adjectivefirst/second-declension adjective
extrāōrdinārius
extrāōrdinārius (feminine extrāōrdināria, neuter extrāōrdinārium)
Classical[ɛk.straː.oːr.dɪˈnaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[ek.stra.or.diˈnaː.ri.us]
Meaning
- adjectiveextraordinary
- adjectivesupplementary
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | extrāōrdinārius | extrāōrdināria | extrāōrdinārium |
| genitive | extrāōrdināriī | extrāōrdināriae | extrāōrdināriī |
| dative | extrāōrdināriō | extrāōrdināriae | extrāōrdināriō |
| accusative | extrāōrdinārium | extrāōrdināriam | extrāōrdinārium |
| ablative | extrāōrdināriō | extrāōrdināriā | extrāōrdināriō |
| vocative | extrāōrdinārie | extrāōrdināria | extrāōrdinārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | extrāōrdināriī | extrāōrdināriae | extrāōrdināria |
| genitive | extrāōrdināriōrum | extrāōrdināriārum | extrāōrdināriōrum |
| dative | extrāōrdināriīs | extrāōrdināriīs | extrāōrdināriīs |
| accusative | extrāōrdināriōs | extrāōrdināriās | extrāōrdināria |
| ablative | extrāōrdināriīs | extrāōrdināriīs | extrāōrdināriīs |
| vocative | extrāōrdināriī | extrāōrdināriae | extrāōrdināria |
extră-ordĭnārĭus, a, um, adj.,
I. out of the common order, extraordinary (class.):
fructuum species, Varr. R. R. 2, 1, 28: hinc illae extraordinariae pecuniae, quas nullo duce investigamus, Cic. Verr. 2, 1, 39, § 100: id. ib. 2, 2, 70, § 170: pecunia, id. Rosc. Com. 1, 4: reus, one to be tried out of the usual order, id. Fam. 8, 8, 1: equites sinistrae alae, Liv. 40, 31, 3: cohortes, id. 40, 27, 3; 34, 47, 4: porta, id. 40, 27, 3: cura, id. 26, 18, 3: honor, * Caes. B. C. 1, 32, 2: petitio consulatus, Cic. Brut. 63, 226: imperium, praesidium, id. Phil. 11, 8, 20: munus, id. Att. 5, 9, 1: cupiditates, Cic. Verr. 2, 5, 14, § 35: crimina, respecting which the law contains no enactments, Dig. 47, tit. 47: cognitiones, ib. 50, 13: coërcitio, ib. 47, 20, 2.— Hence, adv.: extrăordĭnārĭē, with excessive frequency (late Lat.): ut eum quem diligebat, extraordinarie nominaret, Hier. in Eph. I. ad 2, 13.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
extra-ōrdinārius adj.,
out of the common order, extraordinary, uncommon: pecuniae: reus, to be tried out of the usual order: cohortes, select, L.: porta (i. e. praetoria), L.: petitio consulatūs: imperium: periculum, Cu.
Origins
From the phrase extrā ōrdinem (“outside the order”).
Descendants
- Catalanextraordinari
- Englishextraordinary
- Frenchextraordinaire
- Italianstraordinario
- Occitanextraordinari
- Portugueseextraordinário
- Romanianextraordinar
- Spanishextraordinario
- Asturianestraordinariu
- Esperantoeksterordinara
In English words that came into English from extrāōrdinārius
- extraordinaryextrāōrdinārius