noun
exstirpātor
Meaning
- an uprooter
exstirpātor (ext-), ōris, m. id.,
I. an uprooter:
silvae, August. in Joann. Epist. ad Parth. Fr. 2, 8; id. in Psa. 95, 6.—II. Trop., a destroyer, waster: substantiae monasterii, Regul. Benedict. 31.