noun · neutersecond declension
exsecrāmentum
exsecrāmentum n (genitive exsecrāmentī)
Meaning
- cursed thing
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | exsecrāmentum execrāmentum | exsecrāmenta execrāmenta |
| genitive | exsecrāmentī execrāmentī | exsecrāmentōrum execrāmentōrum |
| dative | exsecrāmentō execrāmentō | exsecrāmentīs execrāmentīs |
| accusative | exsecrāmentum execrāmentum | exsecrāmenta execrāmenta |
| ablative | exsecrāmentō execrāmentō | exsecrāmentīs execrāmentīs |
| vocative | exsecrāmentum execrāmentum | exsecrāmenta execrāmenta |
exsē^crāmentum (execr-), i, n. exsecror,
I. execration, Tert. Apol. 22; id. adv. Jud. 5 dub.; Vulg. Sir. 15, 13.
Origins
Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Indo-European *-mn̥tom Proto-Italic *-mentom Latin -mentum Latin exsecrāmentum From exsecror (“to curse”) + -mentum.