adjectivethird-declension two-termination adjective
exoptābilis
exoptābilis (neuter exoptābile)
Classical[ɛk.sɔpˈtaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[eɡ.zopˈtaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationdesirable, desired, exoptable
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | exoptābilis | exoptābilis | exoptābile |
| genitive | exoptābilis | exoptābilis | exoptābilis |
| dative | exoptābilī | exoptābilī | exoptābilī |
| accusative | exoptābilem | exoptābilem | exoptābile |
| ablative | exoptābilī | exoptābilī | exoptābilī |
| vocative | exoptābilis | exoptābilis | exoptābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | exoptābilēs | exoptābilēs | exoptābilia |
| genitive | exoptābilium | exoptābilium | exoptābilium |
| dative | exoptābilibus | exoptābilibus | exoptābilibus |
| accusative | exoptābilīs exoptābilēs | exoptābilīs exoptābilēs | exoptābilia |
| ablative | exoptābilibus | exoptābilibus | exoptābilibus |
| vocative | exoptābilēs | exoptābilēs | exoptābilia |
exoptābĭlis, e, adj. exopto,
I. desirable, desired (rare):
nuntius, Plaut. Stich. 2, 2, 67: tempus, Sil. 11, 387: amico, Lucil. Sat. 26, 5.Origins
exoptō + -bilis. Already in Plautus.
Descendants
- Englishexoptable