LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

exoniō

exoniō (present infinitive exoniāre, perfect active exoniāvī, supine exoniātum)

Meaning

  1. Medieval Latinto excuse from court, to essoin
  2. Medieval Latinto accept an excuse; to prorogue a court
  3. Medieval Latinto give as an excuse that

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.exoniōexoniābamexoniābōexoniāvīexoniāveramexoniāverō
2nd sg.exoniāsexoniābāsexoniābisexoniāvistīexoniāverāsexoniāveris
3rd sg.exoniatexoniābatexoniābitexoniāvitexoniāveratexoniāverit
1st pl.exoniāmusexoniābāmusexoniābimusexoniāvimusexoniāverāmusexoniāverimus
2nd pl.exoniātisexoniābātisexoniābitisexoniāvistisexoniāverātisexoniāveritis
3rd pl.exoniantexoniābantexoniābuntexoniāvērunt
exoniāvēre
exoniāverantexoniāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.exoniemexoniāremexoniāverimexoniāvissem
2nd sg.exoniēsexoniārēsexoniāverīsexoniāvissēs
3rd sg.exonietexoniāretexoniāveritexoniāvisset
1st pl.exoniēmusexoniārēmusexoniāverīmusexoniāvissēmus
2nd pl.exoniētisexoniārētisexoniāverītisexoniāvissētis
3rd pl.exonientexoniārentexoniāverintexoniāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.exoniorexoniābarexoniābor
2nd sg.exoniāris
exoniāre
exoniābāris
exoniābāre
exoniāberis
exoniābere
3rd sg.exoniāturexoniābāturexoniābitur
1st pl.exoniāmurexoniābāmurexoniābimur
2nd pl.exoniāminīexoniābāminīexoniābiminī
3rd pl.exonianturexoniābanturexoniābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.exonierexoniārer
2nd sg.exoniēris
exoniēre
exoniārēris
exoniārēre
3rd sg.exoniēturexoniārētur
1st pl.exoniēmurexoniārēmur
2nd pl.exoniēminīexoniārēminī
3rd pl.exonienturexoniārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.exoniāexoniāre
pres. 2nd pl.exoniāteexoniāminī
fut. 2nd sg.exoniātōexoniātor
fut. 3rd sg.exoniātōexoniātor
fut. 2nd pl.exoniātōte—
fut. 3rd pl.exoniantōexoniantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveexoniāreexoniārī
perfect infinitiveexoniāvisseexoniātum esse
future infinitiveexoniātūrum esseexoniātum īrī
present participleexoniāns—
perfect participle—exoniātus
future participleexoniātūrusexoniandus
gerundexoniandī, exoniandō, exoniandumsupineexoniātum, exoniātū

Origins

From ex- + sonium + -ō, from Proto-West Germanic *sunnju (“care, need”). The spelling may reflect conflation with onus (“burden”).

Descendants
  • Englishessoinfrom Old French essoignier

In English words that came into English from exoniō

  • essoinexoniō

Quick answers

What does exoniō mean in Latin?
exoniō, a verb, means “to excuse from court, to essoin; to accept an excuse; to prorogue a court”.
What are the principal parts of exoniō?
exoniō, exoniāre, exoniāvī, exoniātum (first conjugation).