verbfourth conjugation
exināniō
exināniō (present infinitive exinānīre, perfect active exinānīvī or exināniī, supine exinānītum)
Classical[ɛk.sɪˈnaː.ni.oː]Ecclesiastical[eɡ.ziˈnaː.ni.o]
Meaning
- to empty (the contents of); to drain or pour out
- to strip
- to despoil
- to weaken or exhaust
Latīnē defined in Latin in our graded readers
vacuum reddōexināniō -īre, -ītus — in IVLIANVS III: Persia, ch. 8
Conjugation conjugation 4
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | exināniō | exināniēbam | exināniam | exinānīvī exināniī | exinānīveram exinānieram | exinānīverō exinānierō |
| 2nd sg. | exinānīs | exināniēbās | exināniēs | exinānīvistī exināniistī | exinānīverās exinānierās | exinānīveris exinānieris |
| 3rd sg. | exinānit | exināniēbat | exināniet | exinānīvit exināniit | exinānīverat exinānierat | exinānīverit exinānierit |
| 1st pl. | exinānīmus | exināniēbāmus | exināniēmus | exinānīvimus exināniimus | exinānīverāmus exinānierāmus | exinānīverimus exinānierimus |
| 2nd pl. | exinānītis | exināniēbātis | exināniētis | exinānīvistis exināniistis | exinānīverātis exinānierātis | exinānīveritis exinānieritis |
| 3rd pl. | exināniunt | exināniēbant | exinānient | exinānīvērunt exinānīvēre, exināniērunt, exināniēre | exinānīverant exinānierant | exinānīverint exinānierint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | exināniam | exinānīrem | exinānīverim exinānierim | exinānīvissem exināniissem |
| 2nd sg. | exināniās | exinānīrēs | exinānīverīs exinānierīs | exinānīvissēs exināniissēs |
| 3rd sg. | exināniat | exinānīret | exinānīverit exinānierit | exinānīvisset exināniisset |
| 1st pl. | exināniāmus | exinānīrēmus | exinānīverīmus exinānierīmus | exinānīvissēmus exināniissēmus |
| 2nd pl. | exināniātis | exinānīrētis | exinānīverītis exinānierītis | exinānīvissētis exināniissētis |
| 3rd pl. | exināniant | exinānīrent | exinānīverint exinānierint | exinānīvissent exināniissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | exinānior | exināniēbar | exināniar |
| 2nd sg. | exinānīris exinānīre | exināniēbāris exināniēbāre | exināniēris exināniēre |
| 3rd sg. | exinānītur | exināniēbātur | exināniētur |
| 1st pl. | exinānīmur | exināniēbāmur | exināniēmur |
| 2nd pl. | exinānīminī | exināniēbāminī | exināniēminī |
| 3rd pl. | exināniuntur | exināniēbantur | exinānientur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | exināniar | exinānīrer |
| 2nd sg. | exināniāris exināniāre | exinānīrēris exinānīrēre |
| 3rd sg. | exināniātur | exinānīrētur |
| 1st pl. | exināniāmur | exinānīrēmur |
| 2nd pl. | exināniāminī | exinānīrēminī |
| 3rd pl. | exināniantur | exinānīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | exinānī | exinānīre |
| pres. 2nd pl. | exinānīte | exinānīminī |
| fut. 2nd sg. | exinānītō | exinānītor |
| fut. 3rd sg. | exinānītō | exinānītor |
| fut. 2nd pl. | exinānītōte | — |
| fut. 3rd pl. | exināniuntō | exināniuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | exinānīre | exinānīrī |
| perfect infinitive | exinānīvisse exināniisse, exinānīsse | exinānītum esse |
| future infinitive | exinānītūrum esse | exinānītum īrī |
| present participle | exināniēns | — |
| perfect participle | — | exinānītus exinānīta, exinānītā, exinānītae, exinānītam, exinānītārum, exinānītās, exinānītī, exinānītōrum, exinānītōs |
| future participle | exinānītūrus exinānītūra, exinānītūrā, exinānītūrae, exinānītūram, exinānītūrārum, exinānītūrās, exinānītūre, exinānītūrī, exinānītūrīs, exinānītūrō, exinānītūrōrum, exinānītūrōs, exinānītūrum | exināniendus exināniundus, exinānienda, exināniendā, exināniendae, exināniendam, exināniendārum, exināniendās, exināniende, exināniendīs, exināniendōrum, exināniendōs |
gerundexināniendī, exināniendō, exināniendumsupineexinānītum, exinānītū
ex-ĭnānĭo, īvi or ĭi, ītum, 4, v. a.,
I. to empty, make empty (rare but class.):
Siciliam provinciam C. Verres per triennium depopulatus esse, Siculorum civitates vastasse, domos exinanisse, fana spoliasse dicitur, to make desolate, Cic. Div. in Caecil. 4, 11: agros (with vastare), Cic. Verr. 2, 3, 50, § 119: navem, id. ib. 2, 5, 25, § 64; ib. 40, § 104: castra, Sisenn. ap. Non. 107, 22; cf. Caes. B. C. 1, 48, 5: regibus atque omnibus gentibus exinanitis, Cic. Agr. 2, 27, 72; cf. also: ama rem tuam: hunc (amatorem) exinani, clean out, i. e. strip, fleece, Plaut. Truc. 4, 2, 2: patrimonium suum donationibus, i. e. to consume, waste, Dig. 31, 1, 89 fin.: apes relinquunt exinanitas alvos, emptied, empty, Varr. R. R. 3, 16, 28: onusta vehicula, to unload, Plin. 7, 20, 19, § 82: alvum, bilem, pituitam, to void, discharge, id. 26, 8, 36, § 57: lienem, to consume, id. 25, 5, 20, § 45: hydropicos, to tap, id. 24, 8, 35, § 52: multiplici partu exinanitur ubertas, is exhausted, weakened, id. 18, 22, 51, § 189: faex non est exinanita, drained out, Vulg. Psa. 74, 9.— Trop.: exinanita est fides, made powerless, Vulg. Rom. 4, 14: semet ipsum exinanivit, i. e. laid aside his glory, id. Philip. 2, 7.— Absol.: exinanite, destroy, Vulg. Psa. 136, 10.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ex-ināniō īvī, ītus, īre,
to empty, make empty, desolate: navem: domos: civitates, Cs.: gentibus exinanitis.
Origins
- Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
- Proto-Italic*eks
- Latinexināniō
Latin ex- Latin ināniō Latin exināniō From ex- + ināniō (“to empty”).
In English words that came into English from exināniō
- exinanitionexinānitiō
- exinaniteexināniō